Niet enkel de familieband
maar ook hoe je deed
de keuzes die je maakte
je moreel bij lief en leed.
Ik voel plots de leegte
die jouw dood me geeft.
Ik zal je voorbeeld koesteren
zodat jij in mij voortleeft.
(November 2019)
-Ter nagedachtenis aan mijn lieve oma’s die overleden op 1 en 3 november 2019-
Het vergt al haar aandacht
om haar fiets recht te houden
lieflijke takken zwiepen vijandig
of ze wat graag slaan zouden.
De weg is vaag door al het blad
de wind lijkt adem af te snijden
haar blik door het minste afgeleid
een schaduw komt langs glijden.
De tegenligger overvalt haar
in een tunnel van gedachten
ze had echt vriendelijk willen lachen
maar kon zelfs dat niet wachten.
Had hij niet kunnen groeten?
Hij wilde me vast niet kennen
zwoegend, zwetend ben ik te min
ik moet er maar aan wennen.
Ze snakt naar veilige beschutting
tuurt naarstig rond voor overzicht
voor helderheid en doorzetten
is in haar tunnel te weinig licht.
(Oktober 2019)
-Dit gedicht kwam bij me op na het lezen van het boek ‘Schaarste’ van onderzoekers Sendhil Mullainathan en Eldar Shafir. Dit boek heeft wereldwijd een soort schokgolf teweeg gebracht in de schuldhulpverlening en de manier waarop over arme mensen wordt gedacht.
Het gaat over de sterk onderschatte en miskende gevolgen van langdurige financiële schaarste op iemands gedachten, emoties, gedrag en zelfs intelligentie. De gevolgen daarvan voor de persoon, diens omgeving en de samenleving zijn enorm.
Door schaarste gaan mensen bij de dag leven, maken ze vaker onverstandige keuzes voor de lange termijn, reageren ze emotioneler en minder ‘geremd’ op dagelijkse gebeurtenissen, kunnen ze zich moeilijker concentreren en slechte gewoontes lastiger afschudden.
Ze ontwikkelen een tunnelvisie, hebben geen speelruimte om gemaakte fouten te herstellen en houden te weinig denkvermogen (bandbreedte) over voor andere belangrijke zaken in het leven. Zelfs het IQ kan met 13 punten dalen.
Oftewel, in tijden van schaarste functioneert elk (!) mens verre van optimaal. Steeds meer beleid op het gebied van armoedebestrijding en schuldhulpverlening houdt hier rekening mee.
De aantoonbare negatieve gevolgen van schaarste gelden overigens ook voor schaarste op andere gebieden; tijd, aandacht, liefde, voedsel, etc.
Het boek is zeer goed leesbaar en doorspekt met interessante onderzoeken waarover je je verbaast en situaties die je aan het denken zetten. Een echte eye opener!-
Gemak dient de mens
zei men in een tijd
waarin leven
vaak overleven was
en de wasmachine kwam
als een godsgeschenk.
Heden ten dage zijn overal
apparaten, voertuigen
een snelle hap
in dienst van
de vliegende vaart
vermaak, gemak bovenal.
Maar op een ander vlak
dat van onze lijven
onze planeet
stijgt de zorg
en prangt de vraag
dient de mens nu het gemak?
(2019)
Dwars door grenzen
gewoontes of cultuur
jong of oud
vreemdeling of buur.
Gedeelde ervaring
een vriendelijk gebaar
altijd valt er iets
te omarmen in elkaar.
Verbinding verlicht
jij hoort erbij
met je eigen rol
in deze maatschappij.
Verschillen zijn er
soms om te negeren
geen handdoek in de ring
geen ego’s die regeren.
Verbinding met jezelf
zwaktes en krachten
je eigenwaarde niet
te lang laten wachten.
Oorlog of verslaving
een haatbericht verzonden
zijn zo bezien een kwestie
van verkeerd verbonden.
(oktober 2019)
Vertel me iets wat me interesseert
en het gebeurt gegarandeerd
dat ik het opzuig als een spons
in één keer en voorgoed geleerd.
Ik vind het terug in mijn geheugen
zelfs al was het lang geleden
tweede laatje, twintigste kast
trap op en dan zeventig treden.
Vertel me iets wat me niet ligt
en al luister ik echt naar behoren
verzadigd lijkt plots die spons
oor in oor uit en ik ben het verloren.
(augustus 2019)
Elk kind heeft z’n ouders nodig
maar jij net een beetje meer.
Jij zult altijd op een ander leunen
die zorg doet me vanbinnen zeer.
Ik hoop dat je heel oud wordt
maar ik net een beetje ouder
zodat je, al is het nog maar een beetje
kunt leunen op mijn schouder.
(augustus 2019)
De stilte heeft nog bezit
van ons huis zondagochtend vroeg.
Katten sluipen op kousenvoetjes
hun ogen zeggen genoeg.
Ik onderbreek de stilte alleen
voor het schuiven van een stoel
het langzaam kauwen van brood
of een ander hoogst noodzakelijk doel.
Ik moet niet denken aan de radio
elk fijn liedje is me nu te min.
Een vroege vogel fluit buiten
de auto’s hebben nog geen zin.
Toch besef ik maar al te goed
dat de stilte me zo kan plezieren
omdat ik straks met liefde
jullie komst en kabaal mag vieren.
(augustus 2019)
Je hebt ’t weer voor elkaar
ik ben gewillig gezwicht.
De serieuze blik moet wijken
voor een glimlach op m’n gezicht.
Alsof je bij mij een disbalans
van ernst / humor registreert.
Je timing en grappen
vallen zelden verkeerd.
Na een genade kwinkslag
kan ik het schateren niet verzaken.
En koester ik jouw vermogen
me aan het lachen te maken.
(augustus 2019)
Foto: Bij ons huwelijk in 2001 🙂
Ik ben nog lang niet toe
aan koude regen in m’n gezicht.
Ik ben nog zo gehecht aan zon
die de wijde wereld verlicht.
M’n handen aarzelen ’s ochtends
bij de plank met lange broeken.
Alsof ik niet weet waar het comfort
in die strakke cocon te zoeken.
Ik wil nog geen kin diep in m’n sjaal
geen kaarsjes vroeg tot laat.
M’n spieren willen nog niet aanspannen
als de kou venijnig toeslaat.
Ik wil niet in de spiegel kijken
en m’n huid weer zien verbleken.
Ik wil geen ramen, deuren dicht
de kans op buiten zitten verkeken.
Ik weet het, ik mag niet klagen
het kan veel erger, het is nuttig enzo.
Maar doe mij nog heel eventjes dan
een zomerse toegift cadeau.
(september 2019)
Dat er iets in haar schoot valt
waar jij zo naar verlangt.
En je toch blij voor haar bent
negeert dat jij zelden iets vangt.
Dat hij in z’n leven is aanbeland
waar jij graag zou willen zijn.
En je toch met hem meegeniet
ook al doet jouw omweg pijn.
Dat hij lyrisch over iets is
wat er voor jou nooit veel toe deed.
En je toch met aandacht luistert
zijn blijdschap nu compleet.
Dat zij uitblinkt in iets
wat jij al veel langer probeerde.
En je toch vanaf de zijlijn juicht
vergeet dat je het zelf begeerde.
(augustus 2019)
