Old friend

Ik kwam een oude vriend tegen
ik zag hem in geen jaren
we praatten innig, eerlijk
of er slechts uren voorbij waren.

Jij kent mij, ik jou, van toen we  
een jong, onnozel deuntje floten
nog voordat wie we waren
met beschaving werd overgoten.

Je verdwijnt weer in jouw leven
ons verleden is al wat nog rest
zou het waar zijn wat ze zeggen
old friends are the best?

(september 2020)

2020-Old friend-foto

Gemankeerde mensen

Soms is iets niet te vatten
in een diagnose of stempel
vormen karakter, lichaam, omstandigheden
in een leven toch een drempel.

Zodat wat een ander zomaar lukt
voor hen heel ingewikkeld is
is de dag doorkomen al een prestatie
een leven lang als Einsteins vis*.

Ze worden verkeerd begrepen
lopen steun en kansen mis
ze hebben genoeg te bieden
voor wie verder kijkt dan z’n neus lang is.

Sterker nog, we vertonen allemaal wel eens
kenmerken van een gemankeerd mens
begrip en waardering voor eigenaardigheden
is wat ik voor een ieder wens.

(september 2020)

* “Iedereen is geniaal. Maar als je een vis beoordeelt op z’n vermogen om in bomen te klimmen, zal hij z’n hele leven denken dat hij dom is.” Albert Einstein, theoretisch natuurkundige (1879-1959).

2020-Gemankeerd mens-foto

Voetstuk

Hij werd door de massa
op een voetstuk gezet.
Wentelend in bewondering
werd hij nergens in belet.

Maar macht en aanzien
verzwakten zijn ziel.
Groot was de afgang
toen hij naar beneden viel.

Hij vervloekte zijn voetstuk
herinnerde hoe het ooit was
met beide benen op de grond
verlangde dat zijn ziel genas.

(januari 2020)

2020-Voetstuk-foto

Smakelijk weer

Al wandelend verzuchtte ik
wat is het toch een lekker weer!
Maar hoe smaakt dat dan?
vroeg zomaar een passerende heer.

Smaakt het soms hartig als
lasagne met een korstje van kaas
of juist zoet als verse aardbeien?
smulde hij van zijn relaas.

Het duurde even voor
het kwartje viel bij mij.
Dat hij heel letterlijk nam
wat ik figuurlijk zei.

Dat is een goede vraag
antwoordde ik met een glimlach
ik zal er eens over nadenken
en we zeiden elkaar gedag.

Ik herinner me z’n heldere ogen
en vrolijk, ontspannen gelaat.
Het was zo iemand die in een tel
een sprankeling achterlaat.

Ik weet nog steeds niet
hoe het weer vandaag smaakte
ik proef alleen dat hij
de zomer in mij raakte.

(lente 2020)   

2020-Smakelijk weer-foto

Beste wetenschappers,

Het kan toch niet zo zijn
dat cijfertjes ons lot bepalen
dat wetenschap ons van
het juiste pad doet dwalen?

Cijfers zijn immers op zoveel
manieren te interpreteren
stop toch met beweren dat
de uitkomsten ons iets leren!

Jullie zitten maar achter een bureau
allerlei dingen te onderzoeken
en zonder enige praktijkervaring
klinkklare onzin te roepen!

Onderzoeken mag dan een vak zijn
wij gebruiken ons gezond verstand
dat is onmisbaar bij het leggen
van het gewenste verband!

Jullie rapporten lezen we niet eens
die zijn ingewikkeld en van formaat
die zijn ja niet te snappen
zonder universitaire graad!

Wij kiezen zelf wel een rapport
dat we betrouwbaar achten
doen desnoods ons eigen onderzoek
om lastige feiten te verzachten!

Hoogachtend,

Wij van WC-Eend*


(februari 2020)

-Opgedragen aan alle wetenschappers die in heden en verleden al zoveel waardevolle bijdragen hebben geleverd aan onze lichamelijke en psychische gezondheid en algeheel welzijn en aan onze kennis over dieren, natuur, het klimaat, het ontstaan van onze aarde, etc. Mijn oprechte dank daarvoor!-

*Voor de jongere lezers / lezers uit het buitenland: “Wij van Wc-Eend adviseren: Wc-Eend” is een slagzin die werd gebruikt in reclame-uitingen van het product Wc-Eend. Deze werd in 1989 bedacht door Bart Kuiper en Hans van Dijk. De slagzin ging na de reclamecampagne een eigen leven leiden als uitdrukking en wordt nog altijd gebruikt wanneer een ‘deskundige’ advies geeft dat in lijn ligt met zijn eigenbelang.2020-Beste wetenschappers-foto

Pols

Je weet de laatste tijd zo goed
hoe anderen moeten leven.
Aarzelt niet hun keuzes
een sneer na te geven.

In jouw eigen leven
sijpelt steeds meer chaos.
De balans langzaam gegijzeld
je dwaalt in je eigen bos.

Met welke woorden word ik
achter mijn rug om bedeeld?
Moet ik wel energie steken
in iemand die zo hard oordeelt?

Dan zie ik, een paar tellen maar
je pols onder je mouw vandaan.
Hij is dun, wit, trilt even
voor je verder kunt gaan.

Ik hoor je woorden niet
ontroering, compassie vloeit.
Je bent ook maar een mens
die met gegeven riemen roeit.

Als ik slecht in m’n vel zit
ben ik ook niet op m’n best.
Je verdient nu mijn medeleven
geen stille vriendschapstest.

Je ratelt nog steeds door
hebt denk ik niets gemerkt.
Ik voel me wat lichter
door begrip voor jou en mij gesterkt.

(april 2019)

-Dit gedicht is geplaatst in de gedichtenbundel ‘Gezien – Gedichten rondom geliefd zijn & verbondenheid’ (2020), voortkomend uit de jaarlijkse gedichtenwedstrijd van Stichting UItJeErvaring-

2020-Pols-foto

Over grenzen

Om me heen ken ik mensen
die de goedheid zelve zijn
en je hebt ook mensen
die blind zijn voor elke grenslijn.

Die opzettelijk of per ongeluk
als een olifant in een porseleinkast
over anderen heen denderen
geen oog hebben voor hun last.

Soms wens ik dat zo’n olifant opkijkt
naar een vliegtuig dat hoog zweeft
met een spandoek ‘karma is a bitch’
en plots een stijve nek heeft.

Gewoon een paar dagen maar
gaar koken in het eigen sop.
Of het kwartje zal vallen?
Velen hebben een bord voor hun kop…

Nou vooruit dan, zelfde vliegtuig
spandoek met vreedzame remedie:
‘Van nature assertief en pittig?
Tijd voor een cursus empathie!’

(januari 2020)

-Opgedragen aan een ieder die ooit leed onder een ‘olifant’ en te verstaan kreeg de oplossing bij zichzelf te zoeken, zoals: je moet assertiever worden, of: volg een SOVA-training… In het bijzonder opgedragen aan A. die vandaag een lastig gesprek met een ‘olifant’ voor de boeg heeft-

2020-Over grenzen-foto

Fijne mensen

Er zijn mensen…

die oprecht willen weten
hoe het met je gaat
die vragen naar triomf en smart
dat in een leven bestaat.

die soms uit het oog zijn
maar nooit uit het hart
die van zich laten horen
als het lot je leven tart.

die met een lach naar je kijken
altijd blij zijn je te zien
die je zwaktes kennen
toch het goede blijven zien.

die je het gevoel geven
ik kan de wereld aan
die een vaste bodem vormen
onder je teer bestaan.

(2019)

– Lieve lezers, ik wens jullie goede en veilige feestdagen en voor 2020 fijne mensen in jullie leven! – 

2019-Fijne mensen-foto

 

Glimlach

Jouw glimlach brengt
mij warmte en goede hoop
ik beloof, ik zal het doorgeven
als ik een leven binnenloop.

Mijn glimlach maakt
van mij geen om- maar medestander
jij met driftig kind in de supermarkt
wij begrijpen elkander.

Mijn glimlach zorgt
dat jij, m’n zoon je geliefd voelt
ook in de waan van de dag
zoals ik dat heb bedoeld.

Mijn glimlach breekt
jouw gezicht open
terwijl wij, twee onbekenden
elkaar groetend voorbij lopen.

 (oktober 2019)

2019-Glimlach-foto

Storm

Het vergt al haar aandacht
om haar fiets recht te houden
lieflijke takken zwiepen vijandig
of ze wat graag slaan zouden.

De weg is vaag door al het blad
de wind lijkt adem af te snijden
haar blik door het minste afgeleid
een schaduw komt langs glijden.

De tegenligger overvalt haar
in een tunnel van gedachten
ze had echt vriendelijk willen lachen
maar kon zelfs dat niet wachten.

Had hij niet kunnen groeten?
Hij wilde me vast niet kennen
zwoegend, zwetend ben ik te min
ik moet er maar aan wennen.

Ze snakt naar veilige beschutting
tuurt naarstig rond voor overzicht
voor helderheid en doorzetten
is in haar tunnel te weinig licht.

(Oktober 2019)

-Dit gedicht kwam bij me op na het lezen van het boek ‘Schaarste’ van onderzoekers Sendhil Mullainathan en Eldar Shafir. Dit boek heeft wereldwijd een soort schokgolf teweeg gebracht in de schuldhulpverlening en de manier waarop over arme mensen wordt gedacht.
Het gaat over de sterk onderschatte en miskende gevolgen van langdurige financiële schaarste op iemands gedachten, emoties, gedrag en zelfs intelligentie. De gevolgen daarvan voor de persoon, diens omgeving en de samenleving zijn enorm.
Door schaarste gaan mensen bij de dag leven, maken ze vaker onverstandige keuzes voor de lange termijn, reageren ze emotioneler en minder ‘geremd’ op dagelijkse gebeurtenissen,  kunnen ze zich moeilijker concentreren en slechte gewoontes lastiger afschudden.
Ze ontwikkelen een tunnelvisie, hebben geen speelruimte om gemaakte fouten te herstellen en houden te weinig denkvermogen (bandbreedte) over voor andere belangrijke zaken in het leven. Zelfs het IQ kan met 13 punten dalen.
Oftewel, in tijden van schaarste functioneert elk (!) mens verre van optimaal. Steeds meer beleid op het gebied van armoedebestrijding en schuldhulpverlening houdt hier rekening mee.
De aantoonbare negatieve gevolgen van schaarste gelden overigens ook voor schaarste op andere gebieden; tijd, aandacht, liefde, voedsel, etc.
Het boek is zeer goed leesbaar en doorspekt met interessante onderzoeken waarover je je verbaast en situaties die je aan het denken zetten. Een echte eye opener!-

2019-Storm-foto