Lijstje-meisje

Ik ben, zoals ze dat zeggen
een echt lijstje-meisje
voor mij geen dag zonder
planning of to-do-lijstje.

Toch klinkt tegelijkertijd
in mij een rebels wijsje
en spijbel ik haast dagelijks
van m’n eigen lijstje.

(oktober 2022)

2022-Lijstje meisje-foto

Kers

Het voelt altijd als
te lang geleden
als ik een paar avonden zonder jou
in slaap ben gegleden.

Die woorden, knuffel en kus
tot het laatst bewaard
voltooien de dag
als een kers op de taart.

(oktober 2022)

2022-Kers-foto

Mobieltje

Met een swipe over m’n telefoon
opent de wereld zich voor m’n ogen
m’n hersens slurpen de prikkels gretig
of zou het een onsje minder mogen?

Ik lach, huil, verwonder en vrees
meer dan ooit tevoren
is het een geschenk voor m’n geest
of moet ik me minder laten storen?

Hoeveel tijd wil ik online besteden
de tijd vliegt soms zomaar voorbij
ik heb nog geen succesformule
voor wat het beste past bij mij.

(oktober 2020)

Eergisteren zette ik een app op m’n telefoon die registreert hoe vaak en hoe lang je je telefoon op een dag gebruikt. Je kunt ook precies zien welke apps je hebt gebruikt; google, whats app, facebook, netflix, mail, etc.
Ik dacht dat het bij mij wel mee zou vallen, maar dat viel tegen. Al die kleine beetjes bij elkaar opgeteld nemen soms zomaar 3,5 uur op een dag in beslag… Oef, best een eye opener…
Het is wat met dat telefoongebruik en al die online mogelijkheden. Ik zag dat ik hier twee jaar geleden al dit gedichtje over schreef. Blijkbaar houdt het zoeken naar de juiste balans me nog steeds bezig
. –

2022-Zoeken naar balans-foto

Onzekerheid

Zijn onzekerheden
biechtte hij pas op
nadat hij was geslaagd
in het leven
zoals dat hij vond
dat hij eigenlijk niks kon
dat durfde hij toen
wel toe te geven.

Tot die tijd gaf hij
van zelftwijfel geen blijk
want iemand zou maar zeggen
verhip, hij heeft gelijk!

(juli 2022)

Ja, ik ben een dichter! Met het plaatsen van m’n 150e gedichtje durf ik dat definitief hardop te zeggen 🙂
In het begin was ik daar niet zo zeker van. Ik had nooit zoveel met gedichten en wie weet zou de inspiratie snel opdrogen. Dat blijkt niet het geval.
In de toekomst ga ik onderzoeken of er een uitgever is die belang stelt in mijn gedichten (tips zijn welkom!) of dat ik zelf een leuke bundel ga uitgeven.
Ook wil ik een ieder bedanken die mijn gedichten leest en/of erop reageert. Dat betekent elke keer weer veel voor me. Of m’n gedichten in de toekomst nou wel of niet de aandacht van een groter publiek zullen trekken; de reacties van familie en vrienden blijven dierbaar!

2022-Onzekerheid-foto2

Rouw om een (huis-)dier

Het was misschien geen
familielid of vriend
maar voelde als
gesneden uit hetzelfde hout
gelukkig was het geen mens
zeggen ze dan
zodat je de rouw
maar voor je houdt.

Sommige mensen
zullen nooit begrijpen
hoe mens en dier
elkaars leven opwaarderen
en dat, als het gaat
om liefde, aandacht en trouw
velen nog wel wat
van dieren kunnen leren.

(september 2022)

Ter gelegenheid van Dierendag –

2022-Rouw om een huisdier-foto

Alleen is niet altijd eenzaam / samen is niet altijd verbonden

Het werd vast en zeker
een heel gezellig feest
zo zei men hoopvol tegen elkaar

met de muziek net hard genoeg
om gesprekken kort te houden
luchtigheid liep geen gevaar.

Ze was een goede luisteraar
deed ook nu haar uiterste best
geïnteresseerd, geamuseerd

maar op het einde knaagde er iets
geen van allen had haar
met een tegenvraag vereerd.

Je moet eens wat meer
onder de mensen komen
ze had hen met haar komst verblijd

maar toen thuis haar hondje
blij tegen haar opsprong
voelde ze pas verbondenheid.

Ze stond op met een kater
van onrust en eenzaamheid
in haar geliefd appartement

verwachtte ze teveel van mensen?
was ze stiekem depressief?
ze voelde zich zo miskend.

Tot vriendin op de thee kwam
en haar talloze vragen stelde
oprecht met haar begaan

ze bespraken samen het feest
ligt het nou aan mij? vroeg ze
vriendin keek haar begrijpend aan.

Eenmaal alleen voelde ze zich
als vanouds genesteld in haar huis
met tevredenheid verwend

ze had geluisterd en verteld
voelde zich de moeite waard
was gezien, gehoord, gekend.

(2022)

Ter gelegenheid van de ‘Week tegen Eenzaamheid’ die morgen van start gaat –

2022-Eenzaam-samen-foto

99 levens

Ze vertolkte de hoofdrol
in menig groots verhaal
007, Julia of president
ze was ze allemaal.

Nou ja, in haar hoofd dan
daar had ze denkruimte over
enkel het heden beleven
vond ze wel wat pover.

Ze had niet ten doel
de verhalen uit te laten komen
ze beleefde liever stilletjes
extra levens in haar dagdromen.

(juli 2022)

– ‘De waardevolste gave is het verzinsel, de grootste rijkdom de fantasie.’
(Uit het boek: Hoe de soldaat de grammofoon repareerde – Saša Stanišić) –

2022-99 levens-foto

Printer

wat hoor ik, wilt u iets afdrukken mevrouwtje?
jahaa, maar dat gaat zomaar niet!
nee nee, ik ben geen suf en slaafs apparaat
ik zal het simpel uitleggen zodat u het ook inziet!

heeft u bijvoorbeeld wel gelet op het inktniveau
dat wordt door mij uitermate nauwgezet gemeten!
bij driekwart vol doe ik vast een rood lampje aan
dan kunt u nooit zeggen: ik heb het niet geweten!

en dan het papier, dat komt heel precies
u doet het er zelden op de millimeter recht in!
tja, dan hou ik de velletjes binnenin stevig vast
het is me nou eenmaal niet naar de zin!

ik show u ook een knap staaltje technologie
het is tijd voor de nieuwste software update!
kijk wat een riant menu met wel 88 keuzes
ik vermoed dat u daarin de weg niet weet!

uw rode hoofd en schuttingtaal staan mij tegen
denk maar niet dat ik ook maar één A4’tje zal produceren!
en dat terwijl er nog zoveel te vertellen valt
u weet mij overduidelijk niet naar waarde te appreciëren!

(september 2022)

2022-Printer-foto2

Heimwee naar anno nu

Zal er ooit een tijd komen
dat we met spijt terugdenken
aan wat we verspilden, onderwaardeerden
wat vanzelfsprekendheid ons leek te schenken?

De schappen van de supermarkt
niet langer rijkelijk gevuld
onze huizen niet standaard
met warmte en licht gevuld.

Onmisbare medicijnen
domweg niet voor handen
op weg naar familie of vrienden
bij een lege pomp stranden.

Of wellicht van huis en haard
door ramp of mens verdreven
zonder voedsel, kleding, onderdak
simpelweg moeten overleven.

Redden we ons dan wel
met van niets iets maken?
Hoe hard zal de heimwee
naar anno nu ons raken?

(januari 2020)

Hoewel ik geen doemdenker ben, heb ik wel zorgen over wat er om ons heen gebeurt. Zowel in eigen land als in de rest van de wereld. Dit gedichtje vat wat van die zorgen samen. Ik schreef het al in 2020, maar het voelt nu nog actueler

2020-Heimwee-foto

Sneller

De voetganger baalt van de fietser
die achter wandelaars langs scheert
kan je nou niet even afstappen
dat gaat nog helemaal verkeerd!

De fietser zucht om de e-biker
dat gejaag is om ongelukken vragen
straks moeten wij daarom ook
allemaal een helm dragen!

De e-biker wantrouwt de wielrenner
vooral een groep vormt een gevaar
alles om de vaart erin te houden
maar sociaal zijn: ho maar!

De wielrenner vreest de scooter
ze zijn ook vaak zo breed
één tikje van zo’n spiegel
en ik lig hier op m’n reet!

De scooter stoort zich aan auto’s
zij zitten droog en veilig
en dan scheuren op rotondes
ze zijn bepaald niet heilig!

De auto gruwelt van de motor
ze zijn er opeens maar zo
en dat gefriemel tussen auto’s door
straks heb ik een dode op m’n conto!

De motor ergert zich aan de sportwagen
flinke vent ben je met je snelle bak
moet je iets compenseren of zo
ja geef maar gas, heb maar lak!

(juli 2022)

2022-Sneller