Vrijheid is dus ook…

allen thuis opgesloten
democratisch besloten

vrije meningsuiting negeren
nepnieuws niet laten regeren

samenscholen verboden
rem op een virus geboden

hand, knuffel, zoen beperken
‘flattening curve’ te bemerken

(mei 2020)

-Ter gelegenheid van Bevrijdingsdag / de coronacrisis-

2020-Vrijheid is dus ook-foto

Beste wetenschappers,

Het kan toch niet zo zijn
dat cijfertjes ons lot bepalen
dat wetenschap ons van
het juiste pad doet dwalen?

Cijfers zijn immers op zoveel
manieren te interpreteren
stop toch met beweren dat
de uitkomsten ons iets leren!

Jullie zitten maar achter een bureau
allerlei dingen te onderzoeken
en zonder enige praktijkervaring
klinkklare onzin te roepen!

Onderzoeken mag dan een vak zijn
wij gebruiken ons gezond verstand
dat is onmisbaar bij het leggen
van het gewenste verband!

Jullie rapporten lezen we niet eens
die zijn ingewikkeld en van formaat
die zijn ja niet te snappen
zonder universitaire graad!

Wij kiezen zelf wel een rapport
dat we betrouwbaar achten
doen desnoods ons eigen onderzoek
om lastige feiten te verzachten!

Hoogachtend,

Wij van WC-Eend*


(februari 2020)

-Opgedragen aan alle wetenschappers die in heden en verleden al zoveel waardevolle bijdragen hebben geleverd aan onze lichamelijke en psychische gezondheid en algeheel welzijn en aan onze kennis over dieren, natuur, het klimaat, het ontstaan van onze aarde, etc. Mijn oprechte dank daarvoor!-

*Voor de jongere lezers / lezers uit het buitenland: “Wij van Wc-Eend adviseren: Wc-Eend” is een slagzin die werd gebruikt in reclame-uitingen van het product Wc-Eend. Deze werd in 1989 bedacht door Bart Kuiper en Hans van Dijk. De slagzin ging na de reclamecampagne een eigen leven leiden als uitdrukking en wordt nog altijd gebruikt wanneer een ‘deskundige’ advies geeft dat in lijn ligt met zijn eigenbelang.2020-Beste wetenschappers-foto

Blos

Na weken van afstand
zien we elkaar onverwacht
ik koester je gezicht
als je blij naar me lacht.

We wisselen ervaringen uit
over deze intense tijd
natuurlijk op afstand
braaf anderhalve meter wijd.

Over hoe pittig het is
maar noodzakelijk niettemin
het volgen van de regels
heeft overduidelijk zin.

Dat er mensen zijn
die nergens op letten
klakkeloos andermans leven
op het spel zetten.

Gedurende het gesprek
trekken we naar elkaar toe
als spelende kinderen vergeten we
het waarom en het hoe.

Anderhalf wordt een meter
onze stemmen worden zacht
tot we in haar ogen zien
hoe ze ons veracht.

Ze fietst ons voorbij
haar gezicht spreekt boekdelen;
er zijn altijd enkelen
die het verpesten voor velen…

(april 2020)

2020-Blos-foto

Bubbel

Vandaag heb ik het nodig
me naar binnen te richten.
Ons huis is nu de hele wereld
geen corona vergezichten.

Een spelletje, film of boek
alsof het leven onveranderd is.
Samen monopoly spelen
opgaan in gekissebis.

Morgen stel ik me open
voor nieuws, leed, protocol.
Vergeef me mijn bubbel
zo houd ik het vol.

(maart 2020)

2020-Bubbel-foto

Coronavirus

Antwoorden roepen vragen op
niemand kan alles precies weten
we zijn geen pandemie gewend
beste stuurlui die het beter weten.

Ik word steeds meer afgeleid door
elk brokje nieuws dat verschijnt
langzaam word ik meegesleurd
dagelijkse gewoonten ondermijnd.

Goedbedoelde adviezen
vormen ondeskundig drijfzand
waar ik, onwetende leek
onbedoeld soms in beland.

Ik huiver om wat een virus
kan aanrichten in een land
paniek of onverschilligheid
bedreigen het gezond verstand.

Hoopvol klamp ik me vast aan
saamhorigheid en deskundigheid
laten we daarmee de geschiedenis schrijven
van een uitzonderlijke tijd.

(maart 2020)

-Dit gedicht is afgedrukt in de Hoogeveensche Courant van maandag 16 maart 2020-
-Dit gedicht is gepubliceerd op http://www.virusverhalen.nl onder de titel ‘Langzaam word ik meegesleurd’ in licht gewijzigde vorm op 23 maart 2020-

Illustratie: De (enige, echte) officiële maatregelen die gelden sinds gister, 12 maart 2020.

2020-Corona-foto

Klok terugdraaien

Je beseft het soms pas
als het voorbij is.
We leefden het goud
ineens is het flink mis.

Mag ik terug naar gister
en mosteren over klein leed
alsof dat er werkelijk
ook maar een snars toe deed.

(4 februari 2020)

– Ter herinnering aan 4 februari 2011, de dag waarop we hoorden dat onze oudste zoon (destijds 7 jaar) kanker had –
– Opgedragen aan een ieder die ooit een dag beleefde waarop alles ingrijpend anders werd – 

2019-Klok terugdraaien-foto

Postnatale depressie

Als een spons zuig ik energie
van de mensen om me heen.
Voor mijn lieve baby zorgen
kan ik niet alleen.

’S ochtends is de dag een berg
die niet te beklimmen lijkt.
Zelfs mijn huis voelt anders
biedt nu geen geborgenheid.

Ik zou dolblij moeten zijn
want m’n kind is gezond.
Toch wijkt de brok in m’n keel
alleen even in de avond.

Als ik overal tekort schiet
en niets voelt echt meer fijn
dan hou ik dat niet vol.
Zal het leven ooit weer normaal zijn?

(beleefd in 2004 en 2006,
geschreven in 2018)

2019-postnatale depressie-foto

Dappere leeuwen

Een blik opzij naar
het zieke, kale kindje
in het bed naast dat van jou

Het is teveel om
mee te maken
ik zie het aan hem en jou

En toch vaak slechts
een stille traan
in plaats van schreeuwen

Een trillend handje
in plaats van boosheid
dappere haarloze leeuwen

En zelfs nog
lachen en spelen
tussen de ellende door

Pluk de dag
het is pijnlijk helder
ze doen het ons voor

(voorjaar 2011)

– Opgedragen aan alle kinderen en hun familie/vrienden die te maken hebben (gehad) met kinderkanker – 

2011-Leeuwen-foto

Foto: Een goede dag voor m’n oudste zoon tijdens z’n behandeling voor acute lymfatische leukemie van 2011-2013 (gelukkig met goede afloop).