steeds meer idolen uit je jeugd
toch niet onsterfelijk blijken
schrijvers van indrukwekkende boeken
nog maar ‘broekies’ lijken
een telling van de voorraadkast je leert
dat je nooit meer handdoeken hoeft in te slaan
je je in één dag 18, 35, 48 kunt voelen
anderen steeds vaker op ‘u’ overgaan
de overgang met je wordt besproken
door een huisarts die zelf zwanger is
je voorheen nog kon spreken over ‘eerder’
nu aan ‘vroeger’ niet meer te ontkomen is
(2026)
Terwijl we dachten
op weg te zijn
verlangden naar
een beter leven
bleek achteraf
dat het ons
al lang en breed
was gegeven.
Het slechte bleek
zo slecht nog niet
zegeningen rijker
dan gedacht
jammer dat we
pas achteraf genoten
van wat het leven
ons bracht.
(2021/2026)
–In Nederland zijn we enorm goed in klagen. Er zijn heus mensen die echt wat hebben om over te klagen, omdat ze ziek of arm zijn of veel ellende op hun bord krijgen. Maar het merendeel heeft eigenlijk best een prima leven, daar ben ik van overtuigd.
In veel lijstjes over allerlei onderwerpen – van welke mensen het gelukkigst zijn tot welk land de laagste moordcijfers heeft – staat ons land eigenlijk altijd in de bovenste regionen. Maar we nemen veel ‘gewone dingen’ voor lief. En ach en wee, die boodschappen worden toch zo duur… Terwijl de meesten er geen boterham minder om eten, zoals laatst iemand zei.
Het is jammer dat we niet wat vaker stilstaan bij hoe goed we het hebben, want er is geen garantie dat dat altijd zo blijft. Daar gaat dit gedichtje over-
vandaag werd ik alweer niet
belazerd, gecanceld, beroofd
beschimpt, gekrenkt, verdoofd
niemand negeerde me
ging over grenzen heen
schopte tegen het zere been
ik leed geen honger of dorst
hoefde niet te bedelen
te gehoorzamen aan bevelen
ik werd niet tekort gedaan
door de dokter of caissière
voelde nergens een kille barrière
je zou het bijna vergeten
als je het dagelijkse nieuws ziet:
zo slecht zijn de meeste mensen niet
(2026)
-Nieuws is wat vandaag gebeurt, maar nooit wat elke dag gebeurt – Joris Luyendijk-
soms voelt het gewoon lekker
om iemand keihard te veroordelen
‘is die oelewapper nou helemaal gek geworden?!?!’
niet altijd de verstandige te spelen
maar een oordeel schept afstand
tussen mezelf en de ander
gaat voorbij aan overeenkomsten
is geniepig en schrander
als ik eenmaal begin
met mensen afkeuren
blijft er straks niemand meer over
en des te meer te betreuren
(2023/2025)
-‘Denken is moeilijk. Daarom oordelen de meesten.’ Carl Gustav Jung (1875-1961)
En dus, lieve lezers, wens ik jullie voor 2026 een jaar toe waarin vriendelijkheid en nuance de boventoon voeren. Fijne feestdagen! Liefs Hilde-
Of jij
nou woont
in dezelfde plaats
of ver van mijn bed
mijn mening
hartgrondig deelt
of liever bij het afval zet
Dat jij
dezelfde rechten
hebt als ik
om het even of
ik het je gun
met heel m’n hart
of dat je juist m’n waarden tart
(2024/2025)
-Ter gelegenheid van de Dag van de Rechten van de Mens op 10 december-
Op 10 december 1948 namen de leden van de Verenigde Naties de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens aan. Vooral Eleanor Roosevelt (1884-1962), vrouw van de Amerikaanse president Franklin D. Roosevelt, heeft de verklaring gepromoot. Hier toont ze de Spaanse versie.
Foto: collectie Verenigde Naties
we hebben als mens allemaal
twee biologische moeders
ze schenken ons het leven
zijn trouw onze hoeders
met de eerste heb ik het geluk
dat ze nog fit is en gezond
voor de tweede is de cirkel
helaas steeds minder rond
zij krijgt niet van al haar kinderen
de liefde en zorg die ze nodig heeft
en dat terwijl ze het lot
van al wat leeft in handen heeft
ze heeft dan wel geen stem
maar is van onschatbare waarde
daarom voor haar dit stemadvies:
zorg goed voor moeder aarde!
(27 oktober 2025)
-Het onderwerp klimaat/natuur raakte behoorlijk ondergesneeuwd in aanloop naar de Tweede Kamerverkiezingen van morgen. En dat terwijl het bepalend is voor de toekomst van de mensheid. Gelukkig zijn er partijen die er in hun verkiezingsprogramma wel prioriteit aan geven.-
Ik zou willen dat er boven de wereld
een grote grijpmachine hing
zo eentje van de kermis
waarvan je als kind altijd hoopte
dat hij die leuke knuffel nou eens ving.
De mijne mist alleen nooit
en heeft een feilloze intuïtie
voor regeringsleiders wereldwijd
die dreigen toe te geven
aan een dodelijke ambitie.
Zo’n leider waarvan je denkt
hoe is het mogelijk dat we deze idioot
zoveel onbeperkte macht
hebben toegekend en hoe
krijgen we ‘m weer buiten de boot?
Gelukkig is daar de grijpmachine
voordat de grens is bereikt
die de niet zo beste man of vrouw
zomaar tijdens een wandelingetje
in een tel van de grond grijpt.
Na het optakelen – uitzwaaien mag – volgt
een dropping in een lange glijbaan
om tot slot te worden uitgespuugd
op een dorre versie van Elba*
ver bij lieve mensen vandaan.
(augustus 2025)
*Elba is een mooi Italiaans eiland in de Middellandse zee waar Napoleon in 1814 voor straf naar werd verbannen.
-Dit gedicht werd op vrijdag 29 augustus 2025 gepubliceerd in de Hoogeveensche Courant-
Je snapt het niet, zei Henny*
met die ouders in het heden
alsof elk risico voor hun kind
compleet moet worden vermeden
Jan* knikte bevestigend:
je ziet een grote fixatie
op veiligheid ontstaan
vrij spelen raakt uit de gratie
En dan alles willen monitoren
met een gps-horloge
voegde Eddy* eraan toe
dat is toch uit den boze?
* Henny is veiligheidsdeskundige
* Jan is persoonsbeschermer/bodyguard
* Eddy is cybersecurity professional
(juni 2025)
-De maatschappij is steeds meer gericht op het analyseren en voorkomen van risico’s. Er zijn protocollen voor elk mogelijk risico en in steeds meer bedrijven er organisaties ontstaan functies die met veiligheid te maken hebben.
Maar o wee als je als ouder ‘teveel’ op de veiligheid van je kind gericht zou zijn. Dan krijg je meteen het stempel ‘helikopter ouder’. Ik vind dat niet terecht omdat er met twee maten wordt gemeten (los van de discussie over wat een kind nodig heeft om zich te ontwikkelen).
Een interessant artikel hierover werd geschreven door Sanne Blauw van De Correspondent op 11 juni 2025: ‘Helikopterouders? We zijn een helikoptersamenleving’: https://corr.es/b3d636
Wat ben je stil
de laatste tijd
ben je soms
je stem kwijt?
Nee hoor, van woorden
heb ik altijd veel
en ik heb ook geen
kikker in m’n keel.
Ik hoor liever eens
iemand anders praten
in plaats van steeds
mijn eigen verhaal rond te blaten.
Ik wil ook niet slechts
vragen voor mezelf stellen
liever laat ik jou kiezen
wat je wil vertellen.
Wie weet verandert
jouw verhaal dat van mij
heb ik ook weer eens
wat nieuws erbij.
(2023/2025)
twee truien aan de waslijn
deinen zachtjes hand in hand
ze dachten het al te ruiken
aan factor 30 in hun halsrand
het bestaan gaat op pauze
straks na een laatste gaap
fris en rozig de kast in
voor een verkwikkende zomerslaap
(april 2025)
–Ik weet het, het is nog maar eind april. En we krijgen vast nog koude dagen. Maar de hoge temperaturen en de vele zon van de afgelopen dagen konden niet anders dan me inspireren tot dit gedichtje😊–
Niemendalletjes 