Digibeet?

Aan of uit, dat was alles wat je vroeger
met de eerste apparaten kon
bedoeld om het leven makkelijker te maken
zowel producent als klant won.

Nu moet je handleidingen uitpluizen,
updaten, upgraden, beveiligen, wachtwoorden beheren, een cursus volgen…
de digitale zweep knalt
eenvoud lijkt te zijn verzwolgen.

Wie z’n best niet doet de brij te blijven bevatten
eigen schuld, krijgt het te verduren
maar moeten we niet eigenlijk
de producenten terug naar de tekentafel sturen?

(januari 2023)

2023-Digibeet-foto

Afscheid

Ik hou niet van afscheid nemen
hou het liefst iedereen
binnen bereik

en kon ik vergane jaren
in m’n broekzak bewaren
dan was ik de hemel te rijk.

Dat ik zomaar 1980
tevoorschijn kon halen
of misschien 2004.

Wat de toekomst
brengen moge
deed me dan pas echt plezier.

(december 2022)

2022-Afscheid-foto

En als we dan niet terug kunnen in de tijd, wens ik iedereen op z’n minst mooie herinneringen toe; zowel oude als nieuw te maken in 2023! –

Zomerherinnering: huisje in het bos

Eigenlijk is het te mooi
om nog iets anders te doen
dan kijken en luisteren

naar bloemen die
kwistig kleuren uitdelen
grassen die zachtjes fluisteren.

Naar bomen en vogels
waarvan ik er maar
zo weinig kan benoemen

naar de gele vlinder
zonnend op het vogelhuisje
bijen die de zomer zoemen.

Het tafeltje en stoelen
bieden weinig luxe
toch voel ik geen gemis

zittend op een klein terras
te midden van alles
wat goed en mooi is.

Het spinnetje dat aan
m’n notitieblok bungelt
laat ik gezellig hangen

ik bewonder
de Vlaamse gaai die me
heel even zijn blik laat vangen.

Plots kraken er takken
onder een eekhoorn
die sierlijk lijkt te dansen

en ik herinner me
hoe we vroeger
madeliefjes vlochten tot kransen.

(2021/2022)

2021-08-11 13.14.11

Winterswijk, augustus 2021

Echtelijke ruzie II

Ja maar jij
doet niets dan snauwen en commentaar geven
kom dan zelf met een idee…
Ja maar jij
vindt alles wat ik zeg toch niet goed
mijn ideeën tellen bij voorbaat niet mee…

Onze zwaktes ruziën met elkaar
te midden van een isolatie
met het oog van de kinderen op ons
mengt ongemak met irritatie.

Uitgepraat loop jij naar boven
mijn boosheid en ik blijven achter
even later keer je terug
onze gezichten een tint zachter.

Je pakt mijn hand
zegt: ik wil dit niet
en trekt me tegen je aan
ik ook niet, fluister ik in je hals
goede intenties, zo vertrouwd
maken de ruzie ongedaan.

(november 2022)

2022-Echtelijke ruzie II-foto

Lijstje-meisje

Ik ben, zoals ze dat zeggen
een echt lijstje-meisje
voor mij geen dag zonder
planning of to-do-lijstje.

Toch klinkt tegelijkertijd
in mij een rebels wijsje
en spijbel ik haast dagelijks
van m’n eigen lijstje.

(oktober 2022)

2022-Lijstje meisje-foto

Kers

Het voelt altijd als
te lang geleden
als ik een paar avonden zonder jou
in slaap ben gegleden.

Die woorden, knuffel en kus
tot het laatst bewaard
voltooien de dag
als een kers op de taart.

(oktober 2022)

2022-Kers-foto

Mobieltje

Met een swipe over m’n telefoon
opent de wereld zich voor m’n ogen
m’n hersens slurpen de prikkels gretig
of zou het een onsje minder mogen?

Ik lach, huil, verwonder en vrees
meer dan ooit tevoren
is het een geschenk voor m’n geest
of moet ik me minder laten storen?

Hoeveel tijd wil ik online besteden
de tijd vliegt soms zomaar voorbij
ik heb nog geen succesformule
voor wat het beste past bij mij.

(oktober 2020)

Eergisteren zette ik een app op m’n telefoon die registreert hoe vaak en hoe lang je je telefoon op een dag gebruikt. Je kunt ook precies zien welke apps je hebt gebruikt; google, whats app, facebook, netflix, mail, etc.
Ik dacht dat het bij mij wel mee zou vallen, maar dat viel tegen. Al die kleine beetjes bij elkaar opgeteld nemen soms zomaar 3,5 uur op een dag in beslag… Oef, best een eye opener…
Het is wat met dat telefoongebruik en al die online mogelijkheden. Ik zag dat ik hier twee jaar geleden al dit gedichtje over schreef. Blijkbaar houdt het zoeken naar de juiste balans me nog steeds bezig
. –

2022-Zoeken naar balans-foto

Onzekerheid

Zijn onzekerheden
biechtte hij pas op
nadat hij was geslaagd
in het leven
zoals dat hij vond
dat hij eigenlijk niks kon
dat durfde hij toen
wel toe te geven.

Tot die tijd gaf hij
van zelftwijfel geen blijk
want iemand zou maar zeggen
verhip, hij heeft gelijk!

(juli 2022)

Ja, ik ben een dichter! Met het plaatsen van m’n 150e gedichtje durf ik dat definitief hardop te zeggen 🙂
In het begin was ik daar niet zo zeker van. Ik had nooit zoveel met gedichten en wie weet zou de inspiratie snel opdrogen. Dat blijkt niet het geval.
In de toekomst ga ik onderzoeken of er een uitgever is die belang stelt in mijn gedichten (tips zijn welkom!) of dat ik zelf een leuke bundel ga uitgeven.
Ook wil ik een ieder bedanken die mijn gedichten leest en/of erop reageert. Dat betekent elke keer weer veel voor me. Of m’n gedichten in de toekomst nou wel of niet de aandacht van een groter publiek zullen trekken; de reacties van familie en vrienden blijven dierbaar!

2022-Onzekerheid-foto2

Rouw om een (huis-)dier

Het was misschien geen
familielid of vriend
maar voelde als
gesneden uit hetzelfde hout
gelukkig was het geen mens
zeggen ze dan
zodat je de rouw
maar voor je houdt.

Sommige mensen
zullen nooit begrijpen
hoe mens en dier
elkaars leven opwaarderen
en dat, als het gaat
om liefde, aandacht en trouw
velen nog wel wat
van dieren kunnen leren.

(september 2022)

Ter gelegenheid van Dierendag –

2022-Rouw om een huisdier-foto

Alleen is niet altijd eenzaam / samen is niet altijd verbonden

Het werd vast en zeker
een heel gezellig feest
zo zei men hoopvol tegen elkaar

met de muziek net hard genoeg
om gesprekken kort te houden
luchtigheid liep geen gevaar.

Ze was een goede luisteraar
deed ook nu haar uiterste best
geïnteresseerd, geamuseerd

maar op het einde knaagde er iets
geen van allen had haar
met een tegenvraag vereerd.

Je moet eens wat meer
onder de mensen komen
ze had hen met haar komst verblijd

maar toen thuis haar hondje
blij tegen haar opsprong
voelde ze pas verbondenheid.

Ze stond op met een kater
van onrust en eenzaamheid
in haar geliefd appartement

verwachtte ze teveel van mensen?
was ze stiekem depressief?
ze voelde zich zo miskend.

Tot vriendin op de thee kwam
en haar talloze vragen stelde
oprecht met haar begaan

ze bespraken samen het feest
ligt het nou aan mij? vroeg ze
vriendin keek haar begrijpend aan.

Eenmaal alleen voelde ze zich
als vanouds genesteld in haar huis
met tevredenheid verwend

ze had geluisterd en verteld
voelde zich de moeite waard
was gezien, gehoord, gekend.

(2022)

Ter gelegenheid van de ‘Week tegen Eenzaamheid’ die morgen van start gaat –

2022-Eenzaam-samen-foto