Fluitje

23.00 uur zei de wekker
al een half uur geleden
op deze vrijdagavond nadat
jij in slaap bent gegleden.

Sindsdien probeer ik
hartgrondig niet te luisteren
naar het fluitje dat plots woont in jouw neus
en elke ademteug doet fluisteren.

Waar zal ik mijn aandacht
dan eens op richten?
Op de burlende jeugd buiten die
nog niet voor moeheid wil zwichten?

Of op het rariteitenkabinet
dat in mijn hoofd wordt afgebeeld
en op de grens van waken en slapen
chaotische beelden afspeelt?

Op weg naar dromenland laat ik
me liever door iets luchtigs vergezellen
en bij nader inzien besluit ik toch maar
jouw fluitjes te gaan tellen.

(april 2020)

2020-Fluitje-foto

Uitslapen

Een gat in de dag slapen
hoe moet dat ook al weer?
Ergens ben ik die kunst verloren
ik weet niet precies wanneer.

Was het na de komst van kinderen
waardoor ik nooit meer helemaal uit sta?
Of hekelt veroudering tijdverspilling
wil moeder natuur dat ik opsta?

Ik probeer nog wat te doezelen
chaotische dromen dienen zich aan.
Bij het ontwaken denk ik verdwaasd
ik had beter meteen kunnen opstaan.

(december 2019)

2020-Uitslapen-foto

Laat me wat van je lenen

Jouw hoofd raakt het kussen
je slaapt rustig en diep.
Ik ben onrustig wakker
m’n koude voeten leg ik
dicht naast je in ’t geniep.

Ik probeer te ontspannen
m’n knop staat nog aan.
Ik zucht en wens dat ik
net als jij de dingen
wat meer kan laten gaan.

Soms slaap ik pas als
alles klopt, is uitgedacht.
Het heeft me lange nachten
een enkele keer
een oplossing gebracht.

Rust gaat ook wel eens
aan jouw deur voorbij.
Lig jij te tobben over
een praktisch vraagstuk
woelend naast mij.

Nu ben ik het denken moe
pak je hand en wacht.
Laat me wat van je lenen
rust in mijn hoofd
en warme voeten in de nacht.

(2017/2019)

 

 

 

2019-Lenen-foto

Slapeloze nacht

Het gaat goed met me
geloof me, echt waar!
Maar zo af en toe
vallen de nachten me zwaar.

Blunders, keuzes, gesprekken
passeren malend de revue.
Ik vermaan mezelf herhaaldelijk
moet dit echt NU?!

Met de eerste zonnestralen
wordt het lichter in mijn hoofd.
Kan ik dat zware afschudden
makkelijker dan geloofd.

Waarom lag ik zo te woelen
verbaasd bekijk ik de nacht.
Haast niet voor te stellen
hoe moeilijk ik wel dacht.

(maart 2018)

2018-Slapeloze nacht-foto

Droom over oma

Vannacht droomde ik over oma A
die woont nu in een verzorgingstehuis.
Maar vannacht waren we in mijn jeugd
in een oud vertrouwd huis.

Ze zou net gaan verhuizen
wij mochten wat spullen uitkiezen.
Ze was zichzelf zoals ze dat lang was
had nog veel te verliezen.

“Neem die grote schaal maar niet”
zei ze, zoals altijd praktisch en loyaal.
“Die is zo groot en lastig op te ruimen”
dus koos ik een kleinere schaal.

Zonlicht viel op haar volle krullen
ze kon me zien als ze me zag.
Zorgeloos en vrolijk keek ik haar aan
nog geen weemoed in mijn glimlach.

Tegen mijn broer zei ze dat ze het schrijven zo miste
toen was de droom plots klaar.
Ik denk niet dat dat in het echt zo is
toch schrijf ik dit maar voor haar.

(27-7-2018)

2018-Droom over oma-foto 1-tekening

Hoge hakken

Hoge hakken op straat
’s avonds laat
fel en gehaast
onder mijn slaapkamerraam

Ik zou willen vragen
waarheen, waar vandaan?
Op weg naar avontuur?
Vluchtend na een schandaal?

Hoge hakken op straat
klinken nog lang na
weg is de slaap
fantasie ontwaakt

(Oktober 2008)

 

Hoge hakken-foto