Dampo-man

Ik lig al prinsheerlijk in ons bed
hé, daar komt een dampo-lucht aan
met m’n snotterende, hoestende man
er niet al te ver achteraan.

Je smeert het op je borst en onder je neus
zelfs je voetzolen moeten eraan geloven
je verkoudheid zou dan overgaan
maar het prikt in m’n neus en ogen.

Kom toch maar tegen me aan liggen
dan slaap ik warm en snel
en ach, we vormen zo toch maar mooi
een adembenemend stel…

(2019)

-Ik schreef dit gedichtje ruim voor het uitbreken van COVID-19; toen een verkoudheid voor de meeste mensen nog slechts een onschuldig ongemak was. Vandaag de dag is dat helaas maar logischerwijs anders. M’n echtgenoot werd vrijdag verkouden en wordt maandag getest.
Corona of geen corona; de dampo werd weer uit de kast gehaald 🙂 Bedankt lieve echtgenoot, dat ik dit gedichtje mocht plaatsen. Ik hoop dat de testuitslag goed is. De snotterigheid lijkt in elk geval wat af te nemen. Zou het dankzij of ondanks de dampo zijn?
😉-

2020-Dampo-man-foto

Smakelijk weer

Al wandelend verzuchtte ik
wat is het toch een lekker weer!
Maar hoe smaakt dat dan?
vroeg zomaar een passerende heer.

Smaakt het soms hartig als
lasagne met een korstje van kaas
of juist zoet als verse aardbeien?
smulde hij van zijn relaas.

Het duurde even voor
het kwartje viel bij mij.
Dat hij heel letterlijk nam
wat ik figuurlijk zei.

Dat is een goede vraag
antwoordde ik met een glimlach
ik zal er eens over nadenken
en we zeiden elkaar gedag.

Ik herinner me z’n heldere ogen
en vrolijk, ontspannen gelaat.
Het was zo iemand die in een tel
een sprankeling achterlaat.

Ik weet nog steeds niet
hoe het weer vandaag smaakte
ik proef alleen dat hij
de zomer in mij raakte.

(lente 2020)   

2020-Smakelijk weer-foto

Fluitje

23.00 uur zei de wekker
al een half uur geleden
op deze vrijdagavond nadat
jij in slaap bent gegleden.

Sindsdien probeer ik
hartgrondig niet te luisteren
naar het fluitje dat plots woont in jouw neus
en elke ademteug doet fluisteren.

Waar zal ik mijn aandacht
dan eens op richten?
Op de burlende jeugd buiten die
nog niet voor moeheid wil zwichten?

Of op het rariteitenkabinet
dat in mijn hoofd wordt afgebeeld
en op de grens van waken en slapen
chaotische beelden afspeelt?

Op weg naar dromenland laat ik
me liever door iets luchtigs vergezellen
en bij nader inzien besluit ik toch maar
jouw fluitjes te gaan tellen.

(april 2020)

2020-Fluitje-foto

Gesprek tussen twee moeders (met jonge kinderen erbij)

Nou vertel, zei moeder één tijdens de thee
hoe is jullie vakantie vorige week verlopen?
Moeder twee wilde graag haar ei kwijt
maar zag dat haar kind kwam aangeslopen.

BOEH, hij dook recht voor haar op
ze schrok en gilde zoals dat hoort.
Wilde daarna haar verhaal vervolgen
waar was ik? en vertelde snel voort.

Halverwege hoorden ze een luide brul
kind twee kwam huilend op het toneel.
M’n vinger zat tussen de DEUHEUR
troost en natte doekjes vielen hem ten deel.

De rust was eindelijk wedergekeerd
het gespreksonderwerp totaal vergeten.
Dus vroeg moeder twee aan één
heb jij al in dat nieuwe restaurant gegeten?

Ja, nou daar zeg je me wat, zei moeder één
haar blik beloofde een spannend verhaal.
Wacht even hoor, moeder twee spitste haar oren
volgens mij gaan ze met de koektrommel aan de haal…

(december 2019)

2020-Gesprek tussen twee moeders-foto

Spons (of niet)

Vertel me iets wat me interesseert
en het gebeurt gegarandeerd
dat ik het opzuig als een spons
in één keer en voorgoed geleerd.

Ik vind het terug in mijn geheugen
zelfs al was het lang geleden
tweede laatje, twintigste kast
trap op en dan zeventig treden.

Vertel me iets wat me niet ligt
en al luister ik echt naar behoren
uitgedroogd lijkt plots die spons
oor in oor uit en ik ben het verloren.

(augustus 2019)


2019-Spons-foto

 

Handtas

Ik ben geen verzamelaar
behalve in mijn handtas
want je weet maar nooit
misschien komt het nog eens van pas!

Je zult maar onderweg zijn zonder
spiegeltje, kam, kauwgom, zakdoekjes,
haarelastiek, reserve fietslampjes,
zonnebril, petje, zaklamp, twee koekjes.
Pleisters, gaasjes, wondzalf,
paracetamol, plastic (spuug)tasje,
maandverband, schone onderbroek,
afsprakenkaarten, zorgpasje.
Notitieboekje, pen en potlood,
opvouwbaar tasje (oké twee),
vaseline, handcrème, meetlintje,
sleutels, telefoon en portemonnee.

Gezinsleden bespreken mijn tas
soms op licht spottende toon
tot ze onderweg een pleister nodig hebben
of ruimte zoeken voor sleutels, telefoon…

Er kan me veel gestolen worden
maar mijn handtas wil ik niet kwijt.
Anders is het snel gedaan
met mijn (voor de) zekerheid!

(juni 2019)

Exif_JPEG_420

Wie is de mol?

Laatst dacht ik een paar dagen
dat ik de puzzel ‘mens’ af had.
Hoe ze denken, waarom ze doen
had een paar karakters goed ingeschat.

Toen speelde ik met mijn familie
‘Wie is de mol’, het bordspel.
Dat varkentje zou ik wel eens even wassen
die familie van mij kende ik nou wel.

Ik beschuldigde m’n zus onterecht
en m’n vader leidde ons om de tuin.
Dat ik m’n eigen familie niet eens doorzag
drong blozend door tot in mijn kruin.

Dus tja, soms begrijp ik mensen wel
maar even zo vaak helemaal niet.
Misschien zijn mensen wel net als uien (?)
en bepalen ze zelf welke lagen je ziet.

(juni 2019)

2019-Wie is de mol-foto

Fatsoen

De week begon slecht die maandagochtend
voor supermarkt ‘Smaak & Sfeer’.
Twee vrouwen in de rij kregen ruzie
trokken luidkeels tegen elkaar van leer.

Twee wachtenden draaiden hun karretjes bij
staken fluisterend de koppen bij elkaar.
Wat een asociaal mens, zei de man met afschuw
de vrouw beaamde: dat is zonneklaar!

Hij keek misprijzend naar de brunette
zij was meteen begonnen met schelden.
Die andere vrouw had het niet expres gedaan
logisch dat je je dan laat gelden.

En dan die houding, aldus zijn gesprekspartner
zij keek echter naar de vrouw met blond haar.
Die was zogenaamd per ongeluk voorgedrongen
ja, dan maak je het er zelf naar!

De manager kwam erbij om de ruzie te sussen
liet snel twee extra kassa’s open gaan.
De wegen van de toeschouwers scheidden zich
ze keken elkaar nog even samenzwerend aan.

De vrouw kon het niet laten hardop te zeggen:
wij weten tenminste wat fatsoen is!
De man knikte verheugd, schepte er bovenop:
dat is nou precies wat ik tegenwoordig zo mis!

(2019)

2019-Fatsoen-foto

Los eindje

Ergens in mijn hoofd
bungelt nog per gratie
aan een draadje wat informatie.

Ik hoorde, zag of las iets
achteraf bleek het relevant
terwijl ik vertoefde in niemandsland.

Ik deed twee dingen tegelijk
of lette niet goed op
gaf mezelf al op m’n kop.

Nu ben ik de rode draad
van dat draadje kwijt
controle hervinden kost tijd.

Ik zoek na, vraag rond
hoe fanatiek ik ook mik
vind noppes of een verdwaasde blik.

Uiteindelijk geef ik op
laat m’n schouders zakken
zit geërgerd neer bij de pakken.

Het komt vast terug
wat in nevelen is gehuld
moet ik overlaten aan geduld…

Maar echt, ik HAAT dit
en twijfel beschroomd
Ik heb het toch verdorie niet gedroomd?!

(april 2019)

2019-Los eindje-foto

Herinneringen aan babypoep

We hadden natuurlijk horen vertellen
dat een baby kan poepen voor tien.
Maar dat dat echt niet overdreven was
hadden wij kersverse ouders niet voorzien.

Hoe kan zo’n klein en schattig wezen
dat voornamelijk melk drinkt
zo’n hoeveelheid poep produceren
die bij vlagen ook nog vreselijk stinkt?!

Natuurlijk zat de poep tot aan z’n nek
als ik met zoon één op visite was.
En ik alleen te kleine reserve kleding
terugvond in de luiertas…

Of liep er bij zoon twee een brij langs z’n beentje
die hij vrolijk op de vloer morste.
Omdat hij met z’n loopstoel
net door de woonkamer crosste…

Na tig billendoekjes en handen tekort
was het spektakel nog niet klaar.
Want gets, wat kleefde daar aan papa’s mouw
en ieuw, wat hing daar in mijn haar?!

(juli 2018)

1532885104141