Printer

wat hoor ik, wilt u iets afdrukken mevrouwtje?
jahaa, maar dat gaat zomaar niet!
nee nee, ik ben geen suf en slaafs apparaat
ik zal het simpel uitleggen zodat u het ook inziet!

heeft u bijvoorbeeld wel gelet op het inktniveau
dat wordt door mij uitermate nauwgezet gemeten!
bij driekwart vol doe ik vast een rood lampje aan
dan kunt u nooit zeggen: ik heb het niet geweten!

en dan het papier, dat komt heel precies
u doet het er zelden op de millimeter recht in!
tja, dan hou ik de velletjes binnenin stevig vast
het is me nou eenmaal niet naar de zin!

ik show u ook een knap staaltje technologie
het is tijd voor de nieuwste software update!
kijk wat een riant menu met wel 88 keuzes
ik vermoed dat u daarin de weg niet weet!

uw rode hoofd en schuttingtaal staan mij tegen
denk maar niet dat ik ook maar één A4’tje zal produceren!
en dat terwijl er nog zoveel te vertellen valt
u weet mij overduidelijk niet naar waarde te appreciëren!

(september 2022)

2022-Printer-foto2

Sneller

De voetganger baalt van de fietser
die achter wandelaars langs scheert
kan je nou niet even afstappen
dat gaat nog helemaal verkeerd!

De fietser zucht om de e-biker
dat gejaag is om ongelukken vragen
straks moeten wij daarom ook
allemaal een helm dragen!

De e-biker wantrouwt de wielrenner
vooral een groep vormt een gevaar
alles om de vaart erin te houden
maar sociaal zijn: ho maar!

De wielrenner vreest de scooter
ze zijn ook vaak zo breed
één tikje van zo’n spiegel
en ik lig hier op m’n reet!

De scooter stoort zich aan auto’s
zij zitten droog en veilig
en dan scheuren op rotondes
ze zijn bepaald niet heilig!

De auto gruwelt van de motor
ze zijn er opeens maar zo
en dat gefriemel tussen auto’s door
straks heb ik een dode op m’n conto!

De motor ergert zich aan de sportwagen
flinke vent ben je met je snelle bak
moet je iets compenseren of zo
ja geef maar gas, heb maar lak!

(juli 2022)

2022-Sneller

Invalshoek

Een dromerige denker
een vergeetachtige Truus
ik heb niet als Einstein
een meesterbrein als excuus.

Laatst hoorde ik eindelijk
een veel bevredigender term
ik heb gewoon een rijk innerlijk leven
is waar ik nu mee scherm.

(juli 2021)

2021-Invalshoek-foto

Dampo-man

Ik lig al prinsheerlijk in ons bed
hé, daar komt een dampo-lucht aan
met m’n snotterende, hoestende man
er niet al te ver achteraan.

Je smeert het op je borst en onder je neus
zelfs je voetzolen moeten eraan geloven
je verkoudheid zou dan overgaan
maar het prikt in m’n neus en ogen.

Kom toch maar tegen me aan liggen
dan slaap ik warm en snel
en ach, we vormen zo toch maar mooi
een adembenemend stel…

(2019)

-Ik schreef dit gedichtje ruim voor het uitbreken van COVID-19; toen een verkoudheid voor de meeste mensen nog slechts een onschuldig ongemak was. Vandaag de dag is dat helaas maar logischerwijs anders. M’n echtgenoot werd vrijdag verkouden en wordt maandag getest.
Corona of geen corona; de dampo werd weer uit de kast gehaald 🙂 Bedankt lieve echtgenoot, dat ik dit gedichtje mocht plaatsen. Ik hoop dat de testuitslag goed is. De snotterigheid lijkt in elk geval wat af te nemen. Zou het dankzij of ondanks de dampo zijn?
😉-

2020-Dampo-man-foto

Smakelijk weer

Al wandelend verzuchtte ik
wat is het toch een lekker weer!
Maar hoe smaakt dat dan?
vroeg zomaar een passerende heer.

Smaakt het soms hartig als
lasagne met een korstje van kaas
of juist zoet als verse aardbeien?
smulde hij van zijn relaas.

Dat is een goede vraag
antwoordde ik met een glimlach
ik zal er eens over nadenken
en we zeiden elkaar gedag.

Ik herinner me z’n heldere ogen
en vrolijk, ontspannen gelaat.
Het was zo iemand die in een tel
een sprankeling achterlaat.

Ik weet nog steeds niet
hoe het weer vandaag smaakte
ik proef alleen dat hij
de zomer in mij raakte.

(lente 2020)   

2020-Smakelijk weer-foto

Fluitje

23.00 uur zei de wekker
al een half uur geleden
op deze vrijdagavond nadat
jij in slaap bent gegleden.

Sindsdien probeer ik
hartgrondig niet te luisteren
naar het fluitje dat plots woont in jouw neus
en elke ademteug doet fluisteren.

Waar zal ik mijn aandacht
dan eens op richten?
Op de burlende jeugd buiten die
nog niet voor moeheid wil zwichten?

Of op het rariteitenkabinet
dat in mijn hoofd wordt afgebeeld
en op de grens van waken en slapen
chaotische beelden afspeelt?

Op weg naar dromenland laat ik
me liever door iets luchtigs vergezellen
en bij nader inzien besluit ik toch maar
jouw fluitjes te gaan tellen.

(april 2020)

2020-Fluitje-foto

Gesprek tussen twee moeders (met jonge kinderen erbij)

Nou vertel, zei moeder één tijdens de thee
hoe is jullie vakantie vorige week verlopen?
Moeder twee wilde graag haar ei kwijt
maar zag dat haar kind kwam aangeslopen.

BOEH, hij dook recht voor haar op
ze schrok en gilde zoals dat hoort.
Wilde daarna haar verhaal vervolgen
waar was ik? en vertelde snel voort.

Halverwege hoorden ze een luide brul
kind twee kwam huilend op het toneel.
M’n vinger zat tussen de DEUHEUR
troost en natte doekjes vielen hem ten deel.

De rust was eindelijk wedergekeerd
het gespreksonderwerp totaal vergeten.
Dus vroeg moeder twee aan één
heb jij al in dat nieuwe restaurant gegeten?

Ja, nou daar zeg je me wat, zei moeder één
haar blik beloofde een spannend verhaal.
Wacht even hoor, moeder twee spitste haar oren
volgens mij gaan ze met de koektrommel aan de haal…

(december 2019)

2020-Gesprek tussen twee moeders-foto

Spons (of niet)

Vertel me iets wat me interesseert
en het gebeurt gegarandeerd
dat ik het opzuig als een spons
in één keer en voorgoed geleerd.

Ik vind het terug in mijn geheugen
zelfs al was het lang geleden
tweede laatje, twintigste kast
trap op en dan zeventig treden.

Vertel me iets wat me niet ligt
en al luister ik echt naar behoren
verzadigd lijkt plots die spons
oor in oor uit en ik ben het verloren.

(augustus 2019)


2019-Spons-foto

Handtas

Ik ben geen verzamelaar
behalve in mijn handtas
want je weet maar nooit
misschien komt het nog eens van pas!

Je zult maar onderweg zijn zonder
spiegeltje, kam, kauwgom, zakdoekjes,
haarelastiek, reserve fietslampjes,
zonnebril, petje, zaklamp, twee koekjes.
Pleisters, gaasjes, wondzalf,
paracetamol, plastic (spuug)tasje,
maandverband, schone onderbroek,
afsprakenkaarten, zorgpasje.
Notitieboekje, pen en potlood,
opvouwbaar tasje (oké twee),
vaseline, handcrème, meetlintje,
sleutels, telefoon en portemonnee.

Gezinsleden bespreken mijn tas
soms op licht spottende toon
tot ze onderweg een pleister nodig hebben
of ruimte zoeken voor sleutels, telefoon…

Er kan me veel gestolen worden
maar mijn handtas wil ik niet kwijt.
Anders is het snel gedaan
met mijn (voor de) zekerheid!

(juni 2019)

Exif_JPEG_420

Wie is de mol?

Laatst dacht ik een paar dagen
dat ik de puzzel ‘mens’ af had.
Hoe ze denken, waarom ze doen
had een paar karakters goed ingeschat.

Toen speelde ik met mijn familie
‘Wie is de mol’, het bordspel.
Dat varkentje zou ik wel eens even wassen
die familie van mij kende ik nou wel.

Ik beschuldigde m’n zus onterecht
en m’n vader leidde ons om de tuin.
Dat ik m’n eigen familie niet eens doorzag
drong blozend door tot in mijn kruin.

Dus tja, soms begrijp ik mensen wel
maar even zo vaak helemaal niet.
Misschien zijn mensen wel net als uien (?)
en bepalen ze zelf welke lagen je ziet.

(juni 2019)

2019-Wie is de mol-foto