In Spanje een Sahara
in Nederland de siësta.
Dat iedereen hier op vakantie gaat
vanwege ons mediterraan klimaat.
(27-7-2018)

In Spanje een Sahara
in Nederland de siësta.
Dat iedereen hier op vakantie gaat
vanwege ons mediterraan klimaat.
(27-7-2018)

Hoge hakken op straat
’s avonds laat
fel en gehaast
onder mijn slaapkamerraam
Ik zou willen vragen
waarheen, waar vandaan?
Op weg naar avontuur?
Vluchtend na een schandaal?
Hoge hakken op straat
klinken nog lang na
weg is de slaap
fantasie ontwaakt
(Oktober 2008)

In de mooiste huizen van het land
is in de vakanties niemand thuis.
Al is de tuin een paradijs
men vliegt naar een vakantiehuis.
Mag mijn tentje dan in jouw tuin?
Dan kampeer ik fijn privé.
Jij kan maar op één plek zijn
dan geniet ik namens jou voor twee.
(mei 2018)

O jeetje, als in vredesnaam maar niet
de achtbaan op de kop blijft staan,
hij over de rand bij de beren hangt,
‘de vrije val’ zijn buik vol snoep op tilt doet slaan.
Dat hij juffen en vriendjes uit het oog verliest,
moederziel alleen gaat lopen dwalen,
wordt meegelokt door een listig persoon,
je hoort soms van die verhalen…
Wat zeg je daar m’n kind?
Ben je zenuwachtig voor morgen?
Ach joh, het wordt vast een heeeele leuke dag,
maak je nou maar geen zorgen!
(juli 2018)
– Dit gedicht is opgenomen in de bundel ‘Lentezoet gedichtenwedstrijd – de 50 jury favorieten’, uitgegeven in december 2018 –

Ach, ik ben en blijf een rare
berustte de zonderling.
En van adviezen voor een beter leven
heb ik al een hele verzameling.
Ik knik altijd van ja
maar volg ze toch nooit op.
Ze werken alleen bij de gevers
dat is nou net de mop.
Maar ’t is goed hoor, als je mij
met je adviezen vereert.
Zo heb ik door de jaren
al heel wat over anderen geleerd.
(juni 2018)

Schaamtevol en boos
kijkt zoonlief me aan.
Met tablets en computers
is het even gedaan.
Het valt niet mee
je er niet in te verliezen.
Nu heeft hij even
niets meer te kiezen.
Ga naar buiten, zeg ik
je hoeft je niet te vervelen.
Ik verhaal over vroeger
boompje klimmen, verstoppertje, samen spelen.
Hij rolt met z’n ogen
en vertrekt met een mok.
Vervolgens typ ik dit gedicht
gezeten achter m’n laptop…
(winter 2017)

Ik val telkens weer als een blok
voor die overheerlijke chocola.
Het vervult, kalmeert of pept me op
bijna als drugs, o la la…
Zoals dat bij een verliefdheid gaat
wil ik alleen de mooie kanten zien.
Praat niet over suiker, vet of calorie
dan gun ik jou een blokje… misschien…
(19 juni 2018)

Hij was op slag verliefd
vond haar te mooi om waar te zijn.
Zij kon alleen maar denken
ik moet weer nodig aan de lijn!
Haar grapjes en haar lach
hij was de koning te rijk.
Alsof hij uit en thuis was
hij voelde alles tegelijk.
Zij bekeek zichzelf en zag
alleen haar ongewenste kilo’s maar.
Zo’n leuke man als hij
vond vast snel een mooier exemplaar.
Zijn hofmakerij werd overstemd
door haar innerlijk kabaal.
Hij kon het niet winnen
van het schoonheidsideaal.
(27-5-2018)
– Dit gedicht behaalde de 11e plek (democratisch deel) bij de Schrijverspodiumprijs, september 2018, 9e editie –

Ik plaats jou in een hokje
fijn dichtbij of ver uit het zicht.
Ieder hokje z’n eigen label
geen nuance, wel overzicht.
En dan doe je, zeg je iets
wat mij verwart, verblijdt, verrast.
Pas jij opeens in vijf hokjes
of ben ik het, die niet meer in het mijne past?
(9 mei 2018)
– Dit gedicht behaalde de 9e plek (democratisch deel) bij de Schrijverspodiumprijs, september 2018, 9e editie –

Ik kom langzaam op gang
lummel graag wat aan.
Voor ik het weet
dient bedtijd zich aan.
In mijn hoofd discussie
welles of nietes.
Is het de zomertijd
of gewoon aanstelleritus?
(29-3-2018)
