Sommige mensen horen thuis
in het plaatje in mijn hoofd.
Van familie, vrienden, straat of huis
voor eeuwig, heb ik lang geloofd.
Terwijl de jaren ons verlaten
gaan er zomaar mensen dood.
Er vallen steeds meer gaten
in het plaatje in mijn hoofd.
(December 2017)
– Opgedragen aan een ieder die iemand moet missen –
Blijf nog even zitten,
pleit de avond laat;
gezellig op de bank!
Onder een dekentje naast je lief,
in alle rust wat praten,
mobiel en AB bij de hand.
Dat krijg je ervan,
moppert de ochtend vroeg;
duf brein en stram lijf!
Je gaat weer snaaien,
humeur en geduld dalen,
dat staat buiten kijf!
Vanavond op tijd naar bed!!!
(30-11-17)
Eten! is hun woordeloze eis
bij m’n eerste stap beneden.
Geruisloos, aanhoudend drentelen ze
langs m’n duffe lijf en leden.
Lang wachten levert een buiteling
ik schrik me een hoedje!
In de ochtend zit een ongeluk soms
in een klein voetje…
(19-10-2017)
Nog een paar dagen dan?
talmde de zomer
ze keek hem stralend aan
Vooruit dan maar
verzuchtte de herfst
en liet nog maar wat blaadjes gaan
(16-10-2017)
