Wat moet in het nieuwe jaar
aangepakt of vele malen beter?
We leggen de lat flink hoog
maar het lukt voor geen meter.
Denk liever aan wat je bereikte, doormaakte
accepteerde, leerde… kom er maar in!
Geen goede voornemens maar meenemens,
vriendelijk voor jezelf het nieuwe jaar in.
(30-12-2018)
Soms moet ik mezelf eraan herinneren
dat we allemaal mensen zijn.
De overeenkomsten talloos
de verschillen maar klein.
Dat wat mij verdrietig maakt
laat een ander juist koud.
Maar als we moeten huilen
smaken onze tranen zout.
Wat een ander niet te pruimen vindt
is voor mij een feestmaal.
Maar wat we dan ook eten
kauwen doen we allemaal.
Wat ik mijn kinderen leer
vindt een andere ouder onzin.
Toch willen we allebei
het beste voor ons gezin.
Sommige mensen lijken net aliens
met hun kijk op onze aarde.
Toch denken zij vast net als ik
te leven naar de juiste norm en waarde.
(september 2018)
Het valt niet mee om woorden te vinden
voor iemand die een naaste is verloren.
Dat ik net iets zeg, goedbedoeld
dat pijn doet aan jouw oren.
Praten of juist zwijgen
wat het beste is weet ik soms niet.
Al praten we over koetjes en kalfjes
weet dat ik denk aan jouw verdriet.
(2018)
– Opgedragen aan een ieder die een naaste moet missen –
Wat jammer eigenlijk
dat kennis en ervaring
pas komen met de jaren
Wat nou als kinderen
meteen geleerd waren
en speelsheid kwam met grijze haren?
Dat je op je achtste
de juiste keuzes maakt
al je levensdoelen kunt behalen
En dat juist de kinderen
die gevolgen lang ervaren
de wetten van een land bepalen
Dat je op je zestigste
huppelend hand in hand gaat
zorgen en manieren langzaam laat varen
Laat ze nu maar spelen
zeggen hun kleinkinderen dan
zij hebben het klimaat gered in hun tienerjaren
(september 2018)
Waar komen ze toch vandaan
lijntjes, vlekjes, van alles op mijn huid.
Alsof mijn lichaam wil benadrukken
het hoofdstuk ‘Jeugd’ is uit!
Maar eigenlijk is oud worden
een heel voornaam ding.
Ik doop al die oneffenheden
gewoon om tot versiering!
(30-9-2018)
Een blik opzij naar
het zieke, kale kindje
in het bed naast dat van jou
Het is teveel om
mee te maken
ik zie het aan hem en jou
En toch vaak slechts
een stille traan
in plaats van schreeuwen
Een trillend handje
in plaats van boosheid
dappere haarloze leeuwen
En zelfs nog
lachen en spelen
tussen de ellende door
Pluk de dag
het is pijnlijk helder
ze doen het ons voor
(voorjaar 2011)
– Opgedragen aan alle kinderen en hun familie/vrienden die te maken hebben (gehad) met kinderkanker –
Foto: Een goede dag voor m’n oudste zoon tijdens z’n behandeling voor acute lymfatische leukemie van 2011-2013 (gelukkig met goede afloop).
Tien minuutjes naar de winkel
deuren op slot!
Boven de badkamer schoonmaken
deuren op slot!
Je fiets in je eigen schuur
beide natuurlijk op slot!
Wie weet ligt er gespuis op de loer…
het is toch eigenlijk te zot!
Ik denk terug aan het touwtje uit de brievenbus
of het briefje met: kom maar achterom
die vertrouwen in de mens uitstraalden
bij voorbaat zeiden: wees welkom!
Of aan aankloppen bij de buren
binnen geen mens te bekennen
bij de trap naar boven roepen: joehoe!
en iemand van zolder kwam rennen.
Zou daar buiten mijn gesloten deur
iemand broeden op een gelegenheid?
Of is vooral de angst gegroeid
in plaats van onze veiligheid?
(9-11-18)
Had je spijt van wat je schreef
dan komt WhatsApp je tegemoet.
Je bericht wordt in een tel verwijderd
waarmee wat je schreef er niet meer toe doet.
Maar WhatsApp, begrijp dan toch
wat dit met mij als ontvanger doet!
‘Dit bericht is verwijderd’
maar wat was er dan niet goed?
Zaten er spelfouten in de zin?
Was het bericht voor een ander bedoeld?
Durfde iemand me de waarheid te zeggen
maar ontbrak opeens de moed?
Wilde de afzender even lekker klagen
maar schaamde zich waarachtig?
‘Dit bericht is verwijderd’
het is gekmakend raadselachtig!
(27-8-18)
Waar Ronny was, was Max
al hun jonge leven lang.
Ze speelden nooit hetzelfde
gingen naast elkaar hun gang.
Terwijl Max in bomen klom
voetbalde Ronny eronder.
Alleen bij onweer waren ze binnen
de moeders hielden niet van gedonder.
Ze vertelden elkaar hun dromen
klauterend, koppend tot ’s avonds laat.
Ronny wilde topvoetballer worden
Max het allerliefst acrobaat.
Op een dag maakten ze een uitstapje
naar een grote voetbalwedstrijd.
Hun vaders gingen mee
een kwartet van uitgelatenheid.
Het was een mooie wedstrijd
tot wat mensen het vergalden.
Ze maakten apengeluiden
als bruine mannen voetbalden.
Iemand wees naar Ronny en z’n vader
en maakte ook dat geluid.
Want Max was wit en Ronny bruin
maar dat maakte nooit wat uit.
Ach, ze zijn gewoon jaloers
omdat ons team zo goed kan voetballen
zeiden de vaders tegen hun zoons
laat die lui maar lallen.
Max begreep het voorval niet
voelde plots een jaloers venijn.
Hij keek naar Ronny en dacht
ik wilde juist de aap zijn!
(oktober 2018)
Het reclamebord gilt me tegemoet
speel mee en win 20 miljoen!!!
Ik loop er achteloos voorbij
denk stiekem: wat zou ik doen?
Uitgeven, sparen, beleggen of weggeven?
Aan wie of wat zou ik dan hoeveel doen?
Ik bereken, pieker, frons en concludeer
het leven is eenvoudiger zonder 20 miljoen…
(september 2018)
