Ze zijn er soms maar even
bij een cursus of in de trein
een kort gesprek, een klik, voelen
dat we vrienden zouden kunnen zijn.
Dan buigt jouw pad weer af
en al ken ik je niet echt
je gaf de dag een nieuwe kleur
de wereld is nog niet zo slecht.
(december 2018)
De week begon slecht die maandagochtend
voor supermarkt ‘Smaak & Sfeer’.
Twee vrouwen in de rij kregen ruzie
trokken luidkeels tegen elkaar van leer.
Twee wachtenden draaiden hun karretjes bij
staken fluisterend de koppen bij elkaar.
Wat een asociaal mens, zei de man met afschuw
de vrouw beaamde: dat is zonneklaar!
Hij keek misprijzend naar de brunette
zij was meteen begonnen met schelden.
Die andere vrouw had het niet expres gedaan
logisch dat je je dan laat gelden.
En dan die houding, aldus zijn gesprekspartner
zij keek echter naar de vrouw met blond haar.
Die was zogenaamd per ongeluk voorgedrongen
ja, dan maak je het er zelf naar!
De manager kwam erbij om de ruzie te sussen
liet snel twee extra kassa’s open gaan.
De wegen van de toeschouwers scheidden zich
ze keken elkaar nog even samenzwerend aan.
De vrouw kon het niet laten hardop te zeggen:
wij weten tenminste wat fatsoen is!
De man knikte verheugd, schepte er bovenop:
dat is nou precies wat ik tegenwoordig zo mis!
(2019)
Het meest mysterieuze ding in huis
is bij ons toch wel de wasmand.
Een minuut geleden was hij leeg
nu zomaar vol tot aan de rand.
Draagt er soms iemand driedubbele lagen?
Hoeveel shirts kan één mens tegelijk aan?
O wacht, de jongens zijn gister
van kind naar zwetende puber gegaan!
Tien jaar geleden vond ik het al een berg
dat beeld is nu wel rechtgezet.
Vandaar dat de wasmand ooit gniffelde
you ain’t seen nothing yet!
(Juni 2018)
Ergens in mijn hoofd
bungelt nog per gratie
aan een draadje wat informatie.
Ik hoorde, zag of las iets
achteraf bleek het relevant
terwijl ik vertoefde in niemandsland.
Ik deed twee dingen tegelijk
of lette niet goed op
gaf mezelf al op m’n kop.
Nu ben ik de rode draad
van dat draadje kwijt
controle hervinden kost tijd.
Ik zoek na, vraag rond
hoe fanatiek ik ook mik
vind noppes of een verdwaasde blik.
Uiteindelijk geef ik op
laat m’n schouders zakken
zit geërgerd neer bij de pakken.
Het komt vast terug
wat in nevelen is gehuld
moet ik overlaten aan geduld…
Maar echt, ik HAAT dit
en twijfel beschroomd
ik heb het toch verdorie niet gedroomd?!
(april 2019)
Ik zou willen denken dat als er
oorlog uitbreekt in dit land
ik heldendaden zou verrichten
zou strijden voor de goede kant.
Maar als door mijn moed
m’n kinderen hun moeder verliezen
zou ik daar dan op het
moment suprême voor durven kiezen?
Wat als er geen duidelijke grens
tussen goed en fout is gesteld
niet alle feiten voorhanden zijn
de geschiedenis pas het oordeel velt?
Wat als foute keuzes worden gemaakt
door goede mensen om me heen
doe ik dan met hen mee
of weiger ik en blijf alleen?
Wat blijft er over van principes
als het om leven of dood gaat
als wanhoop en honger hun intrede doen
als nood de rede in de weg staat?
Ik wens vurig dat ik nooit
het antwoord op deze vragen vind
maar als dat wel gebeurt, hoop ik
dat de menselijkheid in mij het wint.
– Ter gelegenheid van 4/5 mei 2019 –
(2019)
– Dit gedicht is gepubliceerd in de Hoogeveensche Courant van vrijdag 3 mei 2019 –
– Dit gedicht is opgenomen in de collectie van Onderduikersmuseum De Duikelaar in Nieuwlande, Drenthe –
De ouder beaamde het volmondig
er is niets mis met het VMBO
maar uiteraard gaat mijn kind
op z’n minst naar de HAVO!
Z’n cijfers zijn dan wel niet top
en dieren zijn het helemaal
maar ergens heeft hij het in zich
stelden ze het kind maar eens centraal…
(mei 2018)
Ik herken haar eerst niet
tegenover me in de trein.
Ze draagt een grote zonnebril
kijkt of ze ergens anders wil zijn.
Dan groet ze me, begint te praten
ik kijk haar verbaasd aan.
Ze zegt: ja sorry, ik zie er niet uit
was te laat, heb geen make up op gedaan.
Ze doet eindelijk haar zonnebril af
ik hou m’n adem in, een kort moment.
Ik voel me lelijk en naakt, zegt ze
ik frons, vist ze naar een compliment?
Haar gezicht vormt zo’n prachtig geheel
het is zacht en stralend tegelijk.
Ogen en mond spreken voor zich
als een fascinerend schilderij.
Ik zeg nog verbijsterd voor ze uitstapt
ik vind je mooier zonder make up.
Maar ik zie dat ze me niet gelooft
ze vertrouwt al jaren op haar opsmuk.
Ze had gelijk, mijn woorden
beschreven maar de halve waarheid.
Ik zat zojuist tegenover
een natuurlijke schoonheid.
(april 2019)
Als ik dan sta
voor die laatste deur
heb ik wel zo mijn voorkeur
Ik wil niet
uitgemergeld, ingeteerd
als een baby alles verleerd
Of te jong
als een blikseminslag
zoveel meer werd er verwacht
Liever ook niet
door ziekte geveld
naar het einde der lijden afgeteld
Nee, doe mij maar
idyllisch oud en voldaan
afscheid nemen voor ik moet gaan
Maar ach…
Hoe of wanneer dan ook
staat nog voor die rij
dat het mijn naasten goed zal vergaan… zonder mij
(februari 2019)
In ons huis is het niet altijd
netjes opgeruimd, spik en span.
Zie je vast wel eens een spinnenweb
een aanrecht vol met kop, bord, pan.
Kattenhaar wuift soms vriendelijk langs
huiswerk en post liggen her en der.
Ramen schamen zich nu voor de zon
hier en daar moet nodig een likje verf.
In de badkamer zijn we continu
met schimmel en kalk in gevecht.
Op zolder maakte ik pas een hink-stap-sprong
daar wordt van alles ‘op z’n plek’ gelegd.
De inrichting is niet modieus te noemen
onze smaak waait niet met de winden mee.
Tevredenheid is nergens te koop, dus
die oude tafel kan nog prima mee.
Terwijl ik dit zo schrijf, besef ik
ik breng ons nu wel erg in diskrediet.
Een huishouden van Jan Steen
zo erg is het nou ook weer niet.
Maar je zult ‘m nooit vinden
in de VT-Wonen, ons huis.
Toch durf ik wel te stellen
nergens voel ik me zo thuis.
(2019)
Gezond eten en genoeg bewegen
museumbezoek en online pestgeweld.
Drugs, dansles en donorwet,
boerderijbezoek en omgaan met geld.
Zodra er weer iets nieuws is
dat kinderen moeten kunnen of weten
wordt het op het bordje van school
verwelkomd dan wel ruw gesmeten.
In hoeverre moet leren ook opvoeden zijn
zijn ouders soms niet gekwalificeerd?
Of worden taal en rekenen op een dag
door ouders aan hun kind geleerd?
(2018)
