Jonge zwerver

In een verlaten bus wachten
m’n zoon en ik op de chauffeur  
het begint frisser te worden
met de ondergaande zon  
en ik denk terug aan jou
de jongen op het grauwe station

Ik zag je staan bij een prullenbak  
op de drempel van een fastfoodrestaurant
stiekem restjes drinken verzamelend
cola, sinas, milkshake, alles door elkaar
je zag eruit alsof je mijn zoon kon zijn
geen vreemdeling, geen gevaar

Je was een van de vele zwervers
was die vieze matras van jou
die we achter een bosje zagen  
hoe ben je hier toch beland
ben je ongewenst, uitgekotst
of is je leven nu al uit verband  

(2023/2025)

-Twee jaar geleden, tijdens een treinreis met m’n jongste zoon langs diverse Duitse steden-

De jonge vrouw van toen

ze zeggen wel eens dat je als mens
alle voorgaande leeftijden blijft
dat het kind, de jonge vrouw
altijd in je beklijft

ook ’s nachts geldt dat blijkbaar
in een droom kwam ik als 17-jarige terug
man en kinderen verdampt  
hbo-kennismaking net achter de rug

weer thuis moest ik plots terug
samen ter afsluiting in Zwolle eten 
maar ai… de tijd tikte en welke trein te nemen
zou klasgenoot B. het weten?

Eenmaal wakker bleef ik denken aan B.
ik was haar uit het oog verloren
even zoeken en daar was ze op facebook
mijn blik bleef hangen als bevroren  

foto’s van haar in een serieuze rolstoel     
het beeld van vroeger leek te vervagen  
tot mijn ogen de blik
in de hare zagen    

(februari 2025)  

Overal wonen mensen…

… met soms maar een muurtje tussen elkaar
allen met hun eigen problemen
die zo op elkaar lijken
dat je wenste dat muren konden wijken

tussen die muren zit iedereen
zelf te worstelen en te beraden
te ontploffen en in te binden
het wiel opnieuw uit te vinden

je zou dan wensen
dat muren konden wijken, dat mensen  
als bij toverslag bij elkaar zaten
kopje koffie erbij en dan praten.

(2023/2024)

2024-Overal wonen mensen-foto

Dodelijk ongeval

Een onmisbare vrouw
op de fiets ’s avonds laat
door een magnifieke bolide
geschept op straat.

Een scheurende auto
vliegt me tegemoet
rakelings langs mijn fiets
alsof het leven er niet toe doet.

(april 2018)

2023-Dodelijk ongeval-foto1

– Momenteel is de Boekweitlaan/Lomanlaan/Buizerdlaan in Hoogeveen in etappes afgesloten. Deze weg, die bekend staat als ‘de racebaan van Hoogeveen’, wordt veiliger gemaakt. Er gebeurden tientallen ongelukken, meermaals met dodelijke afloop. Ik herinnerde me dat ik hier jaren geleden dit gedichtje over schreef –

Soeverein verklaard

Je woont in een huis
dat anderen voor je bouwden
je drinkt en doucht met water
dat anderen veilig voor je brouwden.

Je gebruikt een wc, verwarming
licht, telefoon, afvalbakken
eet voedsel dat je een ander
liet verbouwen, bakken, verpakken.

Je beweegt over stoepen en straten
die anderen op hun knieën legden
als je verrekt van de pijn
luister je naar wat artsen zeggen.

En toch verklaar jij je soeverein
wil je je onttrekken aan de staat
alsof je middenin Nederland
als Robinson Crusoe door het leven gaat.

(augustus 2023)

2023-Soeverein-foto

– ‘Deurwaarders zien steeds meer mensen die zich onttrekken aan de Nederlandse regels en wetten. Ze weigeren bijvoorbeeld belasting, boetes of huur te betalen. Ook de Belastingdienst en de politie worden vaker geconfronteerd met deze groep mensen, die zichzelf autonomen of soevereinen noemen. De AIVD beschrijft het als een substroming binnen een grotere groep mensen die tegen de overheid is. De veiligheidsdienst weet niet precies om hoeveel mensen het gaat, maar schat in dat het er zo’n 10.000 zijn.’ Bron: NOS, 29 juli 2023 –

Leegte

er schuilt een stukje leegte
in een ieder van ons

sommigen willen het vermijden
door altijd bezig te blijven
anderen willen het begrijpen
luisteren mindful naar hun lijven

soms is het goed te verdragen
maakt het begripvol en bescheiden
beter in staat te verplaatsen
in andermans lijden

soms laat het ander leed
nog een toontje hoger zingen
doet het smachten naar verandering
naar onderbuikbeslissingen

echt weggaan doet het nooit
het lijkt erbij te horen
ook al is dat niet
wat mensen willen horen

er schuilt een stukje leegte
in een ieder van ons

(maart 2023)

2023-Leegte-foto1

Soms geeft de zee

Hij was het vast van plan
lopend in de koele branding
hier houdt alles op
viel een zachte landing.

Neem me mee, smeekte hij
naar eeuwige vergetelheid
een bestaan zonder leed
geen besef van tijd.

Toen het eerste longblaasje
het water in zich voelde
deed zijn lichaam dat
waar leven op doelde.

Hij worstelde en kwam boven
tot het uiterste getergd
hoe kan zelfs dit nou
teveel hebben gevergd.

Van visser tot olietanker
de zee schonk hen een graf
van zijn nietig leven
wilde zij niet af.

Druipend van het water
verliet hij de kust
de zee drong aan te zoeken
naar vergane levenslust.

(juni 2021)

Dit gedicht stuurde ik in voor de 18e editie van de Schrijverspodiumprijs (mei ’22). Het eindigde op een gedeelde 3e plek in het redactionele deel en een gedeelde 12e plek in het democratische deel –

2022-Soms geeft de zee-foto3

Jouw pad

Het geeft me een goed gevoel
wanneer jij dezelfde keuzes maakt
bij mijn normen en waarden aanhaakt.

Dat geeft bevestiging
dat mijn kijk de juiste is
niet zomaar de eerste de beste is.

Maar jij kiest soms een andere afslag
die ik stil veroordeel met droge ogen
me tegelijk schaam voor zo weinig inlevingsvermogen.

Of ik nou applaudisseer
of pijnlijk ben geraakt
dit pad lijkt wonderwel voor jou gemaakt.

(2021)

2021-Jouw pad-foto

Twee kennismakingen

Zijn onder observatie modus
schakelde pas in goedkeurende stand
aan het eind van zijn analyse
lang na het schudden van mijn hand.  

In een gesprek over  
opleiding, denkbeelden, netwerk, ervaring, prestaties tot zelfs favoriet vakantieland
was ik hoger dan verwacht
op zijn maatschappelijke ladder geland.

De tweede bejegende me
niet met calculerend verstand
herkende slechts mijn vriendelijke blik
en vond mij daarom interessant.   

(mei 2021)

2021-Kennismaking-foto2