Ik val telkens weer als een blok
voor die overheerlijke chocola.
Het vervult, kalmeert of pept me op
bijna als drugs, o la la…
Zoals dat bij een verliefdheid gaat
wil ik alleen de mooie kanten zien.
Praat niet over suiker, vet of calorie
dan gun ik jou een blokje… misschien…
(19 juni 2018)
Hij was op slag verliefd
vond haar te mooi om waar te zijn.
Zij kon alleen maar denken
ik moet weer nodig aan de lijn!
Haar grapjes en haar lach
hij was de koning te rijk.
Alsof hij uit en thuis was
hij voelde alles tegelijk.
Zij bekeek zichzelf en zag
alleen haar ongewenste kilo’s maar.
Zo’n leuke man als hij
vond vast snel een mooier exemplaar.
Zijn hofmakerij werd overstemd
door haar innerlijk kabaal.
Hij kon het niet winnen
van het schoonheidsideaal.
(27-5-2018)
– Dit gedicht behaalde de 11e plek (democratisch deel) bij de Schrijverspodiumprijs, september 2018, 9e editie –
Ik plaats jou in een hokje
fijn dichtbij of ver uit het zicht.
Ieder hokje z’n eigen label
geen nuance, wel overzicht.
En dan doe je, zeg je iets
wat mij verwart, verblijdt, verrast.
Pas jij opeens in vijf hokjes
of ben ik het, die niet meer in het mijne past?
(9 mei 2018)
– Dit gedicht behaalde de 9e plek (democratisch deel) bij de Schrijverspodiumprijs, september 2018, 9e editie –
Ik kom langzaam op gang
lummel graag wat aan.
Voor ik het weet
dient bedtijd zich aan.
In mijn hoofd discussie
welles of nietes.
Is het de zomertijd
of gewoon aanstelleritus?
(29-3-2018)
Sommige mensen horen thuis
in het plaatje in mijn hoofd.
Van familie, vrienden, straat of huis
voor eeuwig, heb ik lang geloofd.
Terwijl de jaren ons verlaten
gaan er zomaar mensen dood.
Er vallen steeds meer gaten
in het plaatje in mijn hoofd.
(December 2017)
– Opgedragen aan een ieder die iemand moet missen –
Blijf nog even zitten,
pleit de avond laat;
gezellig op de bank!
Onder een dekentje naast je lief,
in alle rust wat praten,
mobiel en AB bij de hand.
Dat krijg je ervan,
moppert de ochtend vroeg;
duf brein en stram lijf!
Je gaat weer snaaien,
humeur en geduld dalen,
dat staat buiten kijf!
Vanavond op tijd naar bed!!!
(30-11-17)
Eten! is hun woordeloze eis
bij m’n eerste stap beneden.
Geruisloos, aanhoudend drentelen ze
langs m’n duffe lijf en leden.
Lang wachten levert een buiteling
ik schrik me een hoedje!
In de ochtend zit een ongeluk soms
in een klein voetje…
(19-10-2017)
Nog een paar dagen dan?
talmde de zomer
ze keek hem stralend aan
Vooruit dan maar
verzuchtte de herfst
en liet nog maar wat blaadjes gaan
(16-10-2017)
Niemendalletjes 