In de zomer betrapte ik mezelf
op het zingen van een kerstliedje
terwijl ik nog niets wilde weten
van een winters vergeet-me-nietje.
Nu nacht en donker lengen
en kou m’n energie wat remt
voel ik weer hoe een kerstliedje
me diep van binnen zonnig stemt.
(december 2019)
Jouw hoofd raakt het kussen
je slaapt rustig en diep.
Ik ben onrustig wakker
m’n koude voeten leg ik
dicht naast je in ’t geniep.
Ik probeer te ontspannen
m’n knop staat nog aan.
Ik zucht en wens dat ik
net als jij de dingen
wat meer kan laten gaan.
Soms slaap ik pas als
alles klopt, is uitgedacht.
Het heeft me lange nachten
een enkele keer
een oplossing gebracht.
Rust gaat ook wel eens
aan jouw deur voorbij.
Lig jij te tobben over
een praktisch vraagstuk
woelend naast mij.
Nu ben ik het denken moe
pak je hand en wacht.
Laat me wat van je lenen
rust in mijn hoofd
en warme voeten in de nacht.
(2017/2019)
Ze zwijmelde iedere avond weg
bij romantische films op tv.
Ze snakte naar een eigen droomprins
maar hoe die te vinden; geen idee.
Haar saaie buurjongen vroeg haar
mee naar een sprookjesbal te gaan.
Ze accepteerde verheugd, wie weet
liep ze daar tegen haar prins aan.
Het bal was in een prachtkasteel
op en top in sprookjessfeer.
Ze keek taxerend in het rond
op zoek naar een charmante heer.
Misschien moest ze net zoals
van romantische films bekend
de zaal verlaten, het balkon op
door Mr. Right achterna gerend.
Ze verliet theatraal de feestzaal
en wachtte en wachtte maar.
Niemand kwam, alleen de buurjongen
bood bezorgd zijn jasje aan haar.
Zou ze dan net als Belle verdrinken
in prachtige ogen tijdens een dans?
Niemand vulde haar balboekje
de buurjongen kreeg stuurs een kans.
Tot zover nog weinig succes
maar toen brak het slot aan.
Ze zou haar schoen verliezen op de trap
als Assepoester met haar prins mee gaan.
Het was de buurjongen die
de schoen weer aan haar voet schoof.
Geïrriteerd stuurde ze hem weg
voor zijn lieve woorden was ze doof.
De volgende dag zei een vriendin
die op het bal aanwezig was
als jij niks met je buurjongen wil
komt mij dat goed van pas.
Ik ben als een blok voor hem gevallen
een date met hem is mij alles waard.
Hij gedroeg zich bij jou zooo romantisch
als een prins op het witte paard!
(november 2019)
Jouw glimlach brengt
mij warmte en goede hoop
ik beloof, ik zal het doorgeven
als ik een leven binnenloop.
Mijn glimlach maakt
van mij geen om- maar medestander
jij met driftig kind in de supermarkt
wij begrijpen elkander.
Mijn glimlach zorgt
dat jij, m’n zoon je geliefd voelt
ook in de waan van de dag
zoals ik dat heb bedoeld.
Mijn glimlach breekt
jouw gezicht open
terwijl wij, twee onbekenden
elkaar groetend voorbij lopen.
(oktober 2019)
Niet enkel de familieband
maar ook hoe je deed
de keuzes die je maakte
je moreel bij lief en leed.
Ik voel plots de leegte
die jouw dood me geeft.
Ik zal je voorbeeld koesteren
zodat jij in mij voortleeft.
(November 2019)
-Ter nagedachtenis aan mijn lieve oma’s die overleden op 1 en 3 november 2019-
Het vergt al haar aandacht
om haar fiets recht te houden
lieflijke takken zwiepen vijandig
of ze wat graag slaan zouden.
De weg is vaag door al het blad
de wind lijkt adem af te snijden
haar blik door het minste afgeleid
een schaduw komt langs glijden.
De tegenligger overvalt haar
in een tunnel van gedachten
ze had echt vriendelijk willen lachen
maar kon zelfs dat niet wachten.
Had hij niet kunnen groeten?
Hij wilde me vast niet kennen
zwoegend, zwetend ben ik te min
ik moet er maar aan wennen.
Ze snakt naar veilige beschutting
tuurt naarstig rond voor overzicht
voor helderheid en doorzetten
is in haar tunnel te weinig licht.
(Oktober 2019)
-Dit gedicht kwam bij me op na het lezen van het boek ‘Schaarste’ van onderzoekers Sendhil Mullainathan en Eldar Shafir. Dit boek heeft wereldwijd een soort schokgolf teweeg gebracht in de schuldhulpverlening en de manier waarop over arme mensen wordt gedacht.
Het gaat over de sterk onderschatte en miskende gevolgen van langdurige financiële schaarste op iemands gedachten, emoties, gedrag en zelfs intelligentie. De gevolgen daarvan voor de persoon, diens omgeving en de samenleving zijn enorm.
Door schaarste gaan mensen bij de dag leven, maken ze vaker onverstandige keuzes voor de lange termijn, reageren ze emotioneler en minder ‘geremd’ op dagelijkse gebeurtenissen, kunnen ze zich moeilijker concentreren en slechte gewoontes lastiger afschudden.
Ze ontwikkelen een tunnelvisie, hebben geen speelruimte om gemaakte fouten te herstellen en houden te weinig denkvermogen (bandbreedte) over voor andere belangrijke zaken in het leven. Zelfs het IQ kan met 13 punten dalen.
Oftewel, in tijden van schaarste functioneert elk (!) mens verre van optimaal. Steeds meer beleid op het gebied van armoedebestrijding en schuldhulpverlening houdt hier rekening mee.
De aantoonbare negatieve gevolgen van schaarste gelden overigens ook voor schaarste op andere gebieden; tijd, aandacht, liefde, voedsel, etc.
Het boek is zeer goed leesbaar en doorspekt met interessante onderzoeken waarover je je verbaast en situaties die je aan het denken zetten. Een echte eye opener!-
Gemak dient de mens
zei men in een tijd
waarin leven
vaak overleven was
en de wasmachine kwam
als een godsgeschenk.
Heden ten dage zijn overal
apparaten, voertuigen
een snelle hap
in dienst van
de vliegende vaart
vermaak, gemak bovenal.
Maar op een ander vlak
dat van onze lijven
onze planeet
stijgt de zorg
en prangt de vraag
dient de mens nu het gemak?
(2019)
Dwars door grenzen
gewoontes of cultuur
jong of oud
vreemdeling of buur.
Gedeelde ervaring
een vriendelijk gebaar
altijd valt er iets
te omarmen in elkaar.
Verbinding verlicht
jij hoort erbij
met je eigen rol
in deze maatschappij.
Verschillen zijn er
soms om te negeren
geen handdoek in de ring
geen ego’s die regeren.
Verbinding met jezelf
zwaktes en krachten
je eigenwaarde niet
te lang laten wachten.
Oorlog of verslaving
een haatbericht verzonden
zijn zo bezien een kwestie
van verkeerd verbonden.
(oktober 2019)
Vertel me iets wat me interesseert
en het gebeurt gegarandeerd
dat ik het opzuig als een spons
in één keer en voorgoed geleerd.
Ik vind het terug in mijn geheugen
zelfs al was het lang geleden
tweede laatje, twintigste kast
trap op en dan zeventig treden.
Vertel me iets wat me niet ligt
en al luister ik echt naar behoren
verzadigd lijkt plots die spons
oor in oor uit en ik ben het verloren.
(augustus 2019)
Elk kind heeft z’n ouders nodig
maar jij net een beetje meer.
Jij zult altijd op een ander leunen
die zorg doet me vanbinnen zeer.
Ik hoop dat je heel oud wordt
maar ik net een beetje ouder
zodat je, al is het nog maar een beetje
kunt leunen op mijn schouder.
(augustus 2019)
Niemendalletjes 